Poprzednio
To nie to, co myślisz.
Nie trzymasz dwóch drinków, a ona ci nie obciąga?
Chcesz sprawdzić mój oddech?
Kurwa.
- Pewnie prowadził pod wpływem. - Ben nie pije.
Powinieneś otworzyć szerzej oczy.
Dlaczego nie powiedziałeś, że moja była żona wychodzi za mąż?
Nie chciałem, żeby ci odwaliło.
Dlaczego miałoby mi odwalić?
Po co jedziesz na ślub Memphis?
Zaprosiła mnie.
Nie obchodzi cię, że nadal ją kocham?
Już się zdeklarowałem.
Obiecałem jej, że przyjadę.
Staram się dotrzymywać słowa.
Mi obiecywałeś, że nie będziesz pił.
Kiedy?
Kiedy zostałeś moim sponsorem.
"Loudermilk, obiecuję, że pomogę ci zachować trzeźwość
i będę ci dawać przykład".
- Na tyle cię stać? - Przepraszam.
Miałem dużo stresu i się złamałem. Bywa.
Ale ty nie powinieneś wracać do picia.
Po takiej przemowie mógłbym.
No nie wiem.
Może ten ślub to znak od Boga.
Na pewno chciał, żebyś włamał mi się do sejfu.
Przecież tu mieszkam. I nie musiałem się włamywać.
Złamałem twoje zaawansowane hasło, "Benn".
Idę się spakować.
Obowiązuje strój wizytowy?
Koszulki i klapki. Stylówka Jimmy'ego Buffetta.
Pewnie, że wizytowy.
Ale i tak nie jesteś zaproszony.
Wbijam tam, żeby to przerwać. Chcę się odpowiednio ubrać.
Niech to szlag.
Co jest?
Muszę zabrać tę małą.
Bo będzie spać w naszych łóżkach?
Nie pije dopiero od kilku miesięcy.
Odpłynie, zanim zapalimy silnik.
Nie pomyślałem o łóżkach.
Weź przestań.
Będziesz teraz pił w mieszkaniu?
Dobra.
Masz rację. Zero picia...
w mieszkaniu...
w twojej obecności. Spoko?
Dlaczego też muszę jechać?
Jeszcze za wcześnie, żebyś została sama.
Poza tym ktoś musi pilnować Bena, jak pójdę siku.
Możesz tak wystawić grupę?
Nie wystawiam jej.
Nowy mnie zastępuje.
- Nowy? - Tak.
Dlaczego akurat on?
Bo kiedy wrócę,
tak się ucieszą, że zapomną, że ich wystawiłem.
Loudermilk na początek każdego wyśmiewa,
co bywa urocze i rozbrajające.
- Ale ja wolę sposób uniwersytecki... - Gdzie Loudermilk?
To tajemnica.
Ksiądz Mike nie może się dowiedzieć.
Wam też nie powinienem mówić.
Skoro powiedział tobie, my też możemy wiedzieć.
Też tak myślałem, ale uświadomiłem sobie,
że to mnie poprosił o poprowadzenie spotkania.
Pewnie ma o mnie dobre zdanie.
Wie, że jesteś żądnym władzy małym chujem,
któremu zrobi się mokro na samą myśl o prowadzeniu...
Nie robi mi się mokro. Mam penisa, jak wy.
- Udowodnij. - Co?
Mówię serio.
Weź pęsetę, postaraj się go zlokalizować
i go wyciągnij.
Podejdziemy jak najbliżej.
Spróbujemy się go dopatrzyć.
Pęseta byłaby bezużyteczna.
Potrzebna będzie szpatułka.
I nie pokażę ci penisa. Wiesz, czemu?
Bo mój głos jest dowodem.
Nie słyszysz, że mam penisa?
Nie.
Kpisz sobie?
- Nie mogę pić też w aucie? - Daj spokój.
Droga jest długa, a wiesz, że jestem alkoholikiem.
Nie chodzi nawet o mnie, ale z tyłu mamy kwiatuszka
podatnego na wpływy innych.
Ben chleje od dwóch tygodni.
Jak nagle przestane, może wpaść w delirium.
Wiedziałaś o tym?
Tylko ty nie wiedziałeś, Sherlocku.
- Dobre. - Wystarczy.
Ustalmy, że nie będziesz pił za kółkiem.
Ale z ciebie maniak kontroli.
Jako jedyny tutaj nadal mam prawko.
Więc ja ustalam zasady. Zdrowie.
A jeśli będziemy mieć wypadek?
Albo...
- Czy to...? - Albo to?
- Boże. - Co za facet...
Dobrze już.
Świetnie.
Pójdę do więzienia. Znowu.
Zamykają tylko pijanego kierowcę.
Jechał pan dość nierówno przez kilka kilometrów.
Naprawdę? Przepraszam.
Pił pan?
Nie. Kiedy mój ojciec pił, bił matkę.
Poprzysiągłem sobie, że nigdy nie wezmę do ust alkoholu.
Przykro mi.
Niech pan trochę zwolni.
Nie wiem, po co się tak śpieszymy.
Przecież nigdzie nie jedziemy.
Dokąd zmierzamy? Jak się tam dostaniemy?
Co się nam przydarzy? Kto czeka "tam na górze"?
No nie?
Co to, kurwa, było?
Improwizowałam. Chciałam ci pomóc.
To nie szkoła teatralna. Radziłem sobie.
Nie należy kłamać na takie tematy. Karma cię dopadnie.
Dobrze rozumiem?
Byłoby lepiej, gdyby mój ojciec naprawdę bił matkę?
Tak.
To chore.
Musimy tu wchodzić?
Tak. Prowadziłeś przez siedem godzin.
- Nie opuścimy spotkania. - Bo są takie ważne.
Chodziłem na nie latami i spójrz na mnie.
Miałeś nawrót. Musisz wrócić i się otworzyć.
Pogadać o przyczynach.
Przypomniało mi się, jak tatuś bił mamusię.
Co z tobą?
Nic. Wszystko.
Życie. Powodów jest zawsze kilka.
Na pewno chcesz tam iść? To wygląda jak spotkanie Ku Klux Klanu.
Wszyscy alkoholicy są tacy sami. Nie wybrzydzaj.
Że niby ja wybrzydzam?
Ja wybrzydzam tylko w kwestii muzyki.
I kawy, zarostu, przecinków, pierożków chińskich, nakryć głowy.
- Szczególnie nakryć głowy. - Dobra.
Jestem wybredny. Ale nie w tym wypadku.
Wszyscy, którzy chcą wrócić do zdrowia, są równi.
Każdy ma historię wartą opowiedzenia.
Kiedy rzuca cię żona, zaczynasz grać w gierki.
Na przykład...
Wyolbrzymiasz jej wady.
Że robiła rozmoknięte taco.
Nie znała się na interpunkcji.
W domu czekała na mnie kartka:
"Wrócę o piątej, przecinek, kocham cię".
To przecież dwa zdania.
Wracając...
To straszne gówno.
Próbujesz się oszukać, myśląc,
że lepiej ci bez niej i trzeba iść dalej, ale...
Nie potrafię.
Nie rozumiem tego.
Straciłeś Memphis cztery lata temu. Dlaczego teraz?
Bo wcześniej miałem nadzieję.
Jak wyjdzie za kogoś innego...
To będzie koniec.
Próbowałeś sobie wyobrazić,
że stawia śmierdzącego klocka?
Na mnie to działa.
Nie.
Zaskoczyłeś mnie.
Nie otwierasz się tak nawet przed własną grupą.
Poczułem się bezpiecznie.
Nie znam ich. Lata mi, co myślą.
Nie wiedziałem, że tak ci zależy na Memphis.
Mówiłem ci.
Nie słuchasz mnie?
Czasem odpływam.
To była niezła bomba.
Może nie powinieneś iść na ten ślub.
- O czym ty mówisz? - Życie to nie film.
Panna młoda nie ucieknie sprzed ołtarza.
To może cię zabić.
Wiesz co?
Chrzanić to. Pojedźmy do Miami albo Los Angeles.
Wyrwiemy jakieś fajne laski.
Słuchaj.
Wiem, że jeśli spojrzę jej w oczy i powiem, co czuję,
ona zrozumie, że czuje to samo,
i odwoła ten cholerny cyrk.
Więc muszę to zrobić.
Trwa spotkanie. Usiądźcie.
Najpierw pokaż łechtaczkę.
Nie mam łechtaczki i wyrywam lepsze laski niż wy.
Bawi was to?
Ilu z was może umówić się z Rihanną?
Myślenie o Rihannie, jak marszczysz freda,
- to nie randka. - Kpij sobie.
Ale to ja ją zaliczę, a nie ty.
Chwila. Mówisz o RiRi?
Piosenkarce?
Tej, która zagrała w Annie?
Tak, tej.
Wspierałem jej zbiórki.
Zaczęła śledzić mnie na Twitterze.
- Zaproszę ją na randkę. - Znowu ćpasz?
Może się zgodzi. Nie takie rzeczy się dzieją.
Na przykład?
Sklonowano owcę.
To za mało.
Wchodzę. Co masz?
Gdzie Loudermilk?
Ja tu dowodzę.
Wyszedł na godzinę.
Godzinę?
Dobra, na trzy dni.
Zostawił grupę, nic mi nie mówiąc?
Nie brzmi to zbyt dobrze.
Na jego usprawiedliwienie,
pojechał na ważną uroczystość.
- Pogrzeb? - Ślub.
Porzucił grupę, żeby iść na ślub?
Zgaście te papierosy.
Ten budynek to zabytek.
Dlaczego wydałeś Loudermilka, pojebusie?
- Wcale nie. - Wygadałeś się.
Sami widzieliście.
Ksiądz Mike mnie przycisnął.
Dałeś klucz do mojego pokoju
jakiemuś jebanemu ćpunowi, żebyś mógł pojechać na ślub?
- Nie przeklinaj. - Myślałem, że traktujesz
- swoje obowiązki poważnie. - Bo tak jest.
Nie jadę zaliczać druhen.
Jadę po pannę młodą.
Pozostawienie ludzi, którzy na ciebie liczą,
to poważne zaniedbanie obowiązków.
Miarka się przebrała. Odbieram ci pokój.
Dam go komuś, komu zależy.
Nie dostanę drugiej szansy?
Skończyły się pięć szans temu. Nie wracaj tu.
Halo?
Cholera.
Zabrał ci grupę?
Tak.
Przykro mi.
Tak będzie lepiej.
Większość z nich to nieudacznicy.
Poza Cloudem i Cutterem.
W ogóle, gdzie się podziewa Cutter?
Zabieram mamę na spacer.
Trzeba dbać o jej funkcje motoryczne.
- Poradzisz sobie sam? - Nie.
- Mogę wrócić do domu? - Po co?
Żeby spotkać się z przyjaciółmi: procentami i heroiną?
Chcę wrócić do pracy, do cholery.
Nie przeklinaj, niewdzięczny kutasiarzu.
Strasznie szkoda by było,
gdybyś nie mógł wymyślić kolejnego sloganu,
który zachęci ludzi do zapijania się na śmierć.
Dla mnie szkoda.
I nie węsz tutaj.
- Mam lepsze rzeczy do roboty. - Na przykład?
Jesteś zamknięty w przyczepie z zepsutym telewizorem.
Aż zacząłem mieć wyrzuty sumienia.
Pierwsze 200 stron nie porywa, ale nie poddawaj się.
KOŚCIÓŁ POD WEZWANIEM ŚW. SZCZEPANA
SPOTKANIE TRZEŹWYCH PRZYJACIÓŁ
Zawsze wybieram facetów, którzy źle mnie traktują.
Albo są agresywni, albo to transwestyci.
Nie wszyscy transwestyci są źli.
Ale ten, z którym się spotykałam...
sikał na mnie.
Może na to zasługuję.
Mariko.
Wiesz, że to nieprawda.
Dobro, które w sobie masz, wszystkim nam pomaga.
Nie pozwól, żeby źli ludzie to zniszczyli.
Co ty wyprawiasz?
Nie zgadzasz się z moją radą, nowy przyjacielu?
Dlaczego pijesz na spotkaniu?
Nie podnosimy tutaj głosu.
Nie przekraczamy pięciu decybeli.
Co jest z tobą?
Może pan przestać? Mówił do mnie.
- Pasuje ci to? - Nie sądź, a nie będziesz osądzany.
Nie, poosądzajmy.
Jesteś popychadłem. Przestań.
Nie umawiaj się z sikającymi palantami.
A ty przestań pić na spotkaniu. Tak nie wolno.
Daruj sobie to liberalne pitolenie.
Nie chodzi o politykę. Wiem, o czym mówię.
- Też prowadzę grupę. - Prowadziłeś.
A co, zaprawiłeś się?
Wziąłem wolne ze względów prywatnych.
- Porzuciłeś grupę? - Nie.
Zostawiłem ich z Nowym.
Trzeźwym od dwóch tygodni?
- To dłużej niż on. - Osądzasz mnie?
Miałem nawrót.
Pół roku temu.
Uważałem, że nie powinienem tu przychodzić.
Ale zrozumiałem,
że nawet jeśli nie pomogę sobie,
mogę pomóc tym, którzy na mnie liczą.
W przeciwieństwie do ciebie, panie Samolubie,
przychodziłem na spotkania,
bo nie znam słowa "porzucić".
Dziękuję.
Przepraszam.
Mógłbym łyka?
- Chcesz drinka? - Tak. Też mam nawrót.
- Nazywam się Ben. - Russell. Co słychać?
Miło cię poznać.
- Proszę. - Idziemy, Ben.
Jedziemy cały dzień. Pan Samolub nie chciał...
- Ben. - Dobra.
Zdrowie.
Powodzenia.
Sklep spożywczy
Tyle wystarczy? Jeszcze sześć godzin.
Pomyślałem o tym.
Nie chcę pić ciepłych.
O ile nie kupię lodówki,
lepiej będzie później zatrzymać się po więcej.
Żartowałem.
Kup je i wcieraj sobie pod pachami co pół godziny.
- Sam sobie wcieraj. - Ale riposta.
Idę do łazienki. Pilnuj go.
Jest dorosły. Sam o siebie zadba.
A on na to: "Żartowałem".
Bo uznał, że to za dużo.
Niech nie sika na podłogę i nie wybiega na drogę.
Z prawkiem czy bez - teraz ja prowadzę.
- Dobra. - W porządku.
Wezmę to. Pięknie.
Gdzie on jest?
- Kto? - Ben.
- Skąd mam wiedzieć? - Miałaś go pilnować.
Dobra, szefie.
Też miałam potrzebę. Siedziałeś tam 20 minut.
- Nie widziałaś go? - Pewnie jest w środku.
- Nie. - Sprawdź w łazience.
Właśnie z niej wyszedłem.
Jezu Chryste.
Ben.
Ben?
- Ostrożnie. - Dobrze.
Chodź, kochanie.
Dobra dziewczynka.
Kocham cię. Idziemy się położyć.
Jak tam mama?
Sam zapytaj.
Jej wiek nie sprawia, że przestała być człowiekiem.
Żywą osobą.
Nie.
Oglądasz mój album?
Tak.
- Chciałem... - Jest mój.
To tylko twoje zdjęcia z kolegą.
To nie byle jaki kolega.
To Ollie.
Mój podopieczny.
Umarł przeze mnie.
Nie możesz się obwiniać o to, że ktoś postanowił...
coś zrobić.
Nie.
Właśnie, że mogę.
Pilnowałem go.
Dawałem z siebie wszystko.
Jak przy tobie.
Miał jeden gorszy dzień.
Wkurzyłem się, bo nie przyszedł na nasze spotkanie.
Powiedziałem:
"Rób, co chcesz.
Ciekawe, dokąd cię to zaprowadzi".
Po godzinie zadzwonił telefon.
Zrobiłeś, co mogłeś.
No wiesz...
Nie możesz kontrolować wszystkiego, co ktoś robi.
Nie kontrolujemy samych siebie.
Mogłem zrobić więcej.
Czyli co?
Nie da się kogoś pilnować przez całą dobę.
Chyba że przypniesz go do przyczepy,
ale to nie jest rozwiązanie.
Przepraszam.
W porządku.
Teraz rozumiem, dlaczego się tak zachowujesz.
Odwiozę cię do domu.
Serio?
Na pewno zniknął?
Tak. Szukaliśmy go dwie godziny.
Ale nie zabrał auta.
To prawda.
Jak mógł zniknąć bez auta?
Nie rozumiem pytania.
O to mi chodzi.
Wiem, że coś się stało, bo jego auto tu jest, a on nie.
Może złapał stopa.
Zostawił wam kluczyki na przedniej oponie.
Ludzie tak robią.
Po co miałby brać stopa, jak ma auto?
Nie wiem.
Może chciał od was uciec,
ale nie chciał was wystawić.
Sprawdził pan oponę?
On kocha to auto.
Nigdy by go nie zostawił.
Gdyby chciał nas wystawić, zabrałby auto, a nam zostawił stopa.
Ładny z niego przyjaciel.
Dlaczego go szukacie?
To hipoteza.
Nie zrobił tego.
Boję się, że stało się coś złego.
Mógł pójść do lasu i zemdleć.
Albo mogło go potrącić auto.
Jechał przez kilka godzin,
a do czasu postoju był mocno wstawiony.
Chwila.
Pozwolił mu pan prowadzić po alkoholu?
Tak, straciłem prawo jazdy.
Ona też.
Powinienem pana aresztować.
Nie możesz mnie aresztować za siedzenie obok.
Fonetycznie.
"Fonetycznie"?
Chyba "faktycznie"?
Właśnie.
Wygrany mecz?
Wymiotłeś, nie?
Co takiego?
Nie wymiotłem.
Zamknąłeś mnie w przyczepie
i nie mogłem się przygotować. To była porażka.
Musiałem tłumaczyć, dlaczego mam nić dentystyczną w czole.
Mogłeś powiedzieć, że działa antyseptycznie.
Następnym razem przyprowadzę ciebie.
Zniszczysz mi życie na oczach wszystkich.
Nie krzycz na mnie.
Sam powiedziałeś, że nie można wszystkiego kontrolować.
Wszystkich. Nie można kontrolować wszystkich.
Rzeczy można kontrolować.
Na przykład można zrobić świetną prezentację,
jeśli ma się odpowiednio dużo czasu.
Kurwa.
Ben, gdzie ty jesteś?
Jestem cały, ale porwano mnie.
Co?
Jakiś facet wciągnął mnie do samochodu.
Gdzie jesteś? Dzwonię na policję.
Nie trzeba.
Sprowadziłem temat na jego dzieciństwo.
Źle mu z tym. Potrzebował towarzystwa w drodze do Nowego Orleanu.
Jesteś w Nowym Orleanie?
Tak. Że też akurat tam chciał jechać.
Pomyślałem, że może miałeś rację.
- Bóg za tym stoi. - Nie nadążam.
Weź moje auto i wracaj do Seattle.
- Nie mam kluczyków. - Zostawiłem je na oponie.
Ja jebię.
Słuchaj, Ben.
Już po ciebie jadę.
Tylko zrób coś dla mnie.
Porozmawiaj z Memphis.
- Ja? - Tak.
Musisz przetrzeć mi szlak.
Dobra. Muszę iść, ale możesz...
Cześć, Memphis.
Cześć, Ben.
Tłumaczenie napisów: Kinga Stańdo