Poprzednio
Nie jestem alkoholikiem.
Wiem, że twoje następne słowo
będzie kłamstwem.
Dzwonię na policję.
Na ziemię. Bo użyję paralizatora.
Co słychać?
- Znasz ich? - Szkoliłem ich.
Kiedy myślę o byłej żonie,
- mam ochotę pić. - Co poszło nie tak?
Przestań, stary.
- Ona nie żyje. - Nigdy tego nie powiedziałem.
Mówiłeś, że wjechałeś w drzewo, a ona zmarła.
Było blisko, ale się wylizała.
Może ktoś inny chciałby coś powiedzieć?
Nie pij.
Hej.
- Tak? - Masz ognia?
Nie palę.
Z bycia cipą się nie wyrasta.
Tata?
Przynajmniej uszy ci nadal działają.
Co tu robisz?
Muszę z tobą porozmawiać.
Nie mogłeś zadzwonić?
- To nie najlepszy moment. - Umieram.
- Gówno prawda. - Dobra, kłamię.
Ale się stęskniłem. Co słychać?
Wszystko super. Co tu robisz?
Jadę do Vancouver do laski.
Pomyślałem, że wpadnę. Wysłała mi zdjęcie cycka.
Tylko jednego, na rozgrzewkę.
- Nie musiałeś mi pokazywać. - Śliczny, nie?
Co robiłeś w kościele? Jesteś w chórze dla gejów?
Prowadzę grupę wsparcia.
Jaką? Dla gejów?
Nie jestem gejem. Byłem żonaty, pamiętasz?
Pracuję z ludźmi uzależnionymi.
Nadal? Myślałem, że ci przeszło.
Jak z karate albo ze studiami.
Nie przeszło.
- To moje życie. - Dobra.
Fajnie, że choć raz się w coś zaangażowałeś.
- Miałem długi dzień... - Ja też.
Chodźmy coś wszamać.
Ja stawiam. Wiem, gdzie serwują świetne homary.
- Nie lubię homarów. - Niemożliwe.
Powodują ból brzucha.
Daj spokój. Homary to dar od Boga.
Wszyscy je uwielbiają.
Wiesz, do czego ich używano w XIX wieku?
- Do nawożenia ziemi. - No tak.
Robili to ci sami chuje, którzy mieli niewolników.
Jeśli ich popierasz, to jednak
nie chcę z tobą jeść, ty neonazisto.
Wybacz, że cię nie odwiedzałem od tamtej stłuczki.
"Stłuczki"?
Mówisz o wypadku, w którym po pijaku prawie zabiłem byłą żonę?
Miałeś jeszcze jakiś?
- Ale dostałeś kartkę? - Nie.
Wysłałem ją. Musiała zginąć po drodze.
Poczta w Bangkoku to porażka, odkąd zmodernizowali riksze.
- Pański Rob Roy. - Dziękuję, Annette.
Wezmę go.
A dla pana Amstel Light.
- Chyba żartujesz. - To jasne piwo.
Tato, ja nie piję.
Miałeś rzucić narkotyki i mocny alkohol.
Rzucając alkohol, rzuca się też piwo.
Kumam. Przynieś mu lampkę wina.
- Żadnego wina. - Co?
Jedna lampka cię nie zabije. We Francji nawet dzieci je piją.
Nie jesteśmy we Francji.
Jeśli nie możesz napić się wina ze staruszkiem,
masz poważny problem.
Zaczynasz rozumieć.
- Zaraz wracam. - Wszystko...?
- Mogę przyjąć zamówienie? - Dwa homary.
Nie. Nie mogę jeść homarów.
- Boli mnie po nich brzuch. - To po maśle.
Nie obwiniaj homarów, są niewinne.
Dlaczego zawsze ich bronisz?
Jakby nie mogły zrobić nikomu krzywdy.
Dobra.
Poproszę kurczaka.
Okej.
To dobry chłopak. Przechodzi ciężki okres.
Wróciłem, żeby się nim zająć.
Urocze.
Szkoda, że mój tata taki nie jest.
O co chodzi? Rzadko bywał w domu?
Po prostu...
To długa historia.
W porządku. Opowiedz mi wszystko.
Chcę poznać twoją historię.
- Co tam, stary? - Zgadnij.
- Mój tata przyjechał. - Wiem.
Powiedziałem mu, gdzie jesteś.
Dlaczego? Przecież jest jednym z moich zapalników.
A nie piosenka "Rainbow Connection"?
Mam od cholery zapalników.
Dobra, przepraszam.
Nadal myśli, że jestem gejem?
Jak każdy dla niego.
Nie dzwonię teraz do przyjaciela.
- Tylko do sponsora. - Co jest?
Musisz mi pomóc.
Postawił przede mną piwo. Gdyby nie było jasne,
- rozmawialibyśmy inaczej. - Co za dupek.
Chciałem się napić. Miało...
schłodzony kufel i...
bursztynowy kolor.
Nie dziwię się.
Jak mam sobie z tym poradzić?
Nie wiem. Każdy jest inny.
Znajdź coś, co na ciebie działa,
i zrób to. To, co działa na mnie, nie sprawdzi się u ciebie.
To na pewno.
Przestań pierdolić.
- Potrzebuję prawdziwej rady. - No dobra.
Pomyśl o swojej ciężkiej pracy.
O tych tygodniach, miesiącach, latach.
I o tym, ile osób na ciebie liczy.
Wzorują się na tobie.
Nie zepsuj tego przez jedną chwilę słabości.
Następnym razem bardziej się postaraj.
Muszę lecieć.
No już. Wyrzuć to z siebie.
Tatuś tu jest.
- Cześć. Gdzie masz klucze? - Cześć.
Tata je ma.
Masz tatę?
Myślałam, że jesteś rosyjskim dzieckiem,
które dorastało w sierocińcu bez kontaktu z ludźmi.
Byłaś dość blisko.
Mam tatę. To skończony pijak, którego celem życiowym
jest wyruchanie wszystkiego, co żyje.
Tak mówisz, ale pewnie go przelecisz.
Schowałem wszystko, co twój tata mógłby ukraść,
w sejfie pod moim łóżkiem.
- Masz sejf pod łóżkiem? - Nie.
Zobaczę, co z chili.
PIWO
Tak. Bierz mnie.
O tak. Bierz. Tak.
- Tak. - No nie. Daj spokój.
- Nie tutaj. - Wybacz, ale ktoś śpi
- na sofie. - Tato, proszę.
Daj mi się zabawić.
Hej.
Pobudka. Potrzebuję sofy.
- Co? To moje miejsce. - No już.
Miejsce jest moje. Pozwoliłem ci je zająć. Do teraz.
Wstawaj.
Jak wstanę, mogę wyjść i się upić.
Postawię ci pierwszą kolejkę.
Co jest, kurwa?
Teraz muszę to podłączyć gdzieś indziej.
Dobra. Będę spał na podłodze.
Już prawie...
Chyba zna się na tym, co robi.
Zamknij się.
Tak.
Dzień dobry, kotku.
- Annette jeszcze jest? - Kto?
Ta laska, która tęskni za tatą.
Nie. Musiała zawieźć dzieci do szkoły.
Nie każdy może spać tak długo jak ty.
Cześć, Jack.
A niech mnie. Przytyłeś, Ben?
Nie. Nawet trochę schudłem.
Lepiej kup nową wagę.
- Chyba cię wczoraj nie obudziłem? - Tym głośnym rżnięciem?
Głośna była, co?
Sammy, lepiej wypierz pościel.
Spalę ją.
Co to za piękność?
- Jestem Claire. - Kier?
Stawiasz może tarota?
Bo moje serce zabiło mocniej.
Daj już spokój.
Dobra. To co dzisiaj robimy?
My - nic.
Jak często mamy taką okazję?
Nie powinieneś być w Vancouver u jednocycatej?
Ty nie odezwałabyś się tak do ojca.
Mój tata nie żyje.
Ale trafiłem.
Chodźmy na bilard pooszukiwać,
- jak kiedy byłeś mały. - Nie mogę. Mam obowiązki.
Jesteś jak dziecko z piosenki "Cat's in the Cradle".
To piosenka o ojcu, który olewa swoje dziecko.
A dziecko zaczyna olewać ojca. Nikt nie wygrywa.
Ale z ciebie maruda. Przepraszam, jeśli nie byłem najlepszym ojcem,
- kiedy byłeś mały. Pogódź się z tym. - Co takiego?
Tak, bo dopóki nie uruchomię
mojej maszyny czasu, nie zmienimy tego.
Daj spokój. Chcę spędzić z tobą trochę czasu.
Wiem. Zabierz mnie na to swoje "spotkanie".
- Chcesz tego? - No jasne.
Ale najpierw pojedźmy do alkoholowego.
Potrzebuję wsparcia, żeby to przetrwać.
Cześć.
- Cześć. - Jak leci?
- Nieźle, a u ciebie? - Dobrze.
A co u Bena?
Spoko. Jak to u niego.
- Czemu pytasz? - Z ciekawości.
Ostatnio wydawał się trochę nieswój.
Tak. Zachowuje się trochę dziwnie przy moim tacie.
Ktoś wzywał? Palą mnie uszy.
Pewnie od kiły.
Nie można mieć kiły w uszach.
Chyba że kobieta odwróci głowę.
To Jack, mój ojciec. Nie uśmiechaj się, bo będzie chciał cię przelecieć.
- Jack Loudermilk, Esquire. - Nie jest prawnikiem.
Mówię, jaki jest mój ulubiony magazyn.
Pewnie jako modelka w nim była.
- No i proszę. - Widzę podobieństwo.
Mógłby odziedziczyć też urok.
Racja. Do zobaczenia później.
Liczę na to.
Porozmawiamy o twoim tacie.
- Przestań, proszę. - Co?
"2C". Zapamiętam.
911. Też zapamiętam.
- Chodź. - No idę.
No dalej. Kto zacznie?
Mam tego dość.
Zrobimy pewne ćwiczenie.
Każdy powie o sobie coś upokarzającego,
o czym nie wie reszta.
Wychodzimy z pieprzonej strefy komfortu.
Kto zaczyna?
Nie.
Zazwyczaj śpię w samej koszuli.
- Bez bielizny? - Bez.
Tylko w koszuli. Czasem w samym krawacie.
Beznadziejna historia. Stać nas na więcej.
- Kto teraz? - Musiałem kiedyś oglądać,
jak mój syn stepował do "Disco Duck" na pokazie talentów.
Upokarzające jak diabli.
- Miałem siedem lat. - A kiedy miałeś 14...
Chcę posłuchać ludzi, którzy należą do grupy.
Wyruchałem kurę.
Dobra.
- Co? - Wyruchałem kurę.
Chyba raczej...
- gąskę? - Mogę opowiadać? Dziękuję.
Proszę.
Stara wyrzuciła mnie z domu. To było jeszcze w Aberdeen.
Spałem w stodole.
Byłem wkurwiony i pijany w sztok.
Była tam kura.
Podniosłem ją i...
wyruchałem.
To w ogóle możliwe?
Nie jestem zoologiem, ale musisz wejść...
tam, skąd wychodzą jajka.
To kurza wagina.
Czyli kuragina?
Na pewno nie odbyt, bo się nie ubrudziłem
ani nic takiego.
Co doszło pierwsze: kura czy jajko?
Chyba ja.
Wystarczy.
Niech ktoś opowie o zeszłym tygodniu.
Kto zacznie?
Sam, mogę cię prosić?
Tak.
Postarajcie się. Zaraz wracam.
Hej, ojcze. Masz pod ręką krzyż i wodę święcą?
Zamieszkał w nim demon.
Mamy pewien problem z harmonogramem.
Wiem, że zaczęliśmy dziś późno.
Przyjechał mój ojciec i...
Nie o to chodzi. Właściwie to chcę ci powiedzieć,
że odkąd oddałem ci klucze, zauważyłem zmianę na lepsze
- w niektórych uczestnikach. - To dobrze.
Zaczynają sobie wszystko układać. Mugsy
już niedługo to ogarnie.
- Więc nie jestem alkoholikiem? - Moim zdaniem nie.
Ale byłem trzy razy na odwyku.
Odwyk to biznes.
To prawda. Ogromny.
A tobie co się stało?
Nic. Moi rodzice są dość niscy, ale...
Nie ty. Kangur.
Co? Nic.
- Co masz na myśli? - Jak to: "co"?
Co z twoimi rękami? Wszedłeś na minę?
Tak, w Iraku.
Ale udało się przyszyć dłonie.
Zrobili, co mogli.
Wracając - zaryzykuję stwierdzenie,
że ponad połowa z was nie jest alkoholikami.
O czym ty pierdolisz?
Zadam wam pytanie. Dlaczego lubicie pić?
Nie wiem. Bo czuję się lepiej?
Ja tak samo.
- Serio? Ja też. - Tak.
Co powiedział Bóg w Biblii o dobrym samopoczuciu?
- "Sięgaj po nie". - Nieprawda.
Co robił Jezus ostatniego dnia na ziemi?
Imprezował.
Zebrał swoich ziomków, zmienili chleb w wino
i się nawalili.
Więc Bóg chce, żebyśmy byli szczęśliwi?
Jasne, że tak.
Społeczeństwo was demonizuje.
Nie mogą zakazać alkoholu.
Chociaż próbowali. Więc podeszli was z innej strony.
Wiecie, dlaczego?
Bo odwyk to ogromny biznes, a każdy biznes
ma swoich lobbystów.
Mają za zadanie dopilnować,
żeby dozwolone stężenie alkoholu we krwi kierowcy zostało obniżone.
Wszyscy wiemy, że 0,8 promila...
Nie jesteś pijany przy takim stężeniu.
0,8 ma płyn do płukania ust.
Wyjdź, Tom.
- Chcę zostać. - Już.
Obecnie 0,8 promila to prowadzenie pod wpływem.
Kiedy was za to aresztują,
musicie pójść na odwyk. Dlaczego?
Bo lobbyści zmienili prawo.
Jeśli pójdziecie na odwyk, nie zwolnią was z pracy.
Widzicie, co się dzieje?
- Oni karmią smoka. - Czasem tak to wygląda.
Dean Martin i Spuds MacKenzie nie musieli tego słuchać.
Dokładnie.
Artur to jedyny dobry film Dudleya Moore'a.
Tak.
Skąd mam wiedzieć, że nie jestem alkoholikiem?
Nie słuchajcie tego czuba. Jesteście uzależnieni.
Rób to, co ja.
Co roku w ramach testu przestaję pić na miesiąc.
Jeśli możesz to zrobić, nie jesteś uzależniony.
Nie piję już od pięciu tygodni.
Więc nie jesteś alkoholikiem.
- Nie piję od dziewięciu miesięcy. - Zdecydowanie nie jesteś alkoholikiem.
Mój rekord to pięć dni.
Ty raczej masz problem, ruchaczu kur.
Te suki od bingo...
Panie od bingo.
Biorą wtorki o 20.00, my zatrzymujemy czwartki o 20.00,
a wtorki zmieniamy na 17.00?
Nie, macie czwartki o 17.00, a środy
- zamieniacie na sobotę. - Loudermilk.
- Cutter dusi twojego tatę. - Co?
Zaakceptujcie to, czego nie możecie zmienić, a resztę zmieńcie!
- Nie stawiaj oporu, bo wepchnę ci... - Rozdziel ich.
spinacz do gardła.
- Za moment. - Opiera się!
Na ile odpłynąłem?
Kilka minut. Zasłużyłeś.
Oni chodzą po cienkiej linie, a ty ją złapałeś
- i zacząłeś trząść. - Dałem im nadzieję.
- Co? - Że nie są wcale tacy źli.
Pojebało cię? Są jeszcze gorsi.
Ich jedyną szansą na normalne życie
jest dożywotnie odstawienie alkoholu.
Spokojnie. Już cię nie drażnię.
Masażystka przychodzi rozmasować mi kark.
Jaki to ma związek?
Nawet nas nie zauważysz.
Kto jest tatusiem?
Ile ona bierze za godzinę? Stać go na to?
Bierz mnie.
Bierz. Tak.
Myślałam, że tak tylko czaruje, jak powiedział, że ją sponiewiera.
Sądzisz, że to urocze?
No...
słodkie.
Co to jest?
Nie wiem.
- Wychodź. - Teraz? Robię kogoś.
Już.
Nie przejmuj się nim.
Nie musisz wychodzić.
Kark jest już w porządku.
- Czas na mnie. - Co?
Dopiero się rozluźniałem. Daj spokój, Svetlana.
Przecież dobrze się bawiliśmy.
Proszę.
Patrz, co narobiłeś, dupku.
- Masz mnie przeprosić. - Za co?
Patrz, co znalazłem pod sofą.
- To nie moje. - Kłamiesz. A czyje?
No dobra. Przynajmniej ją schowałem.
Zapomniałem, że znajdziesz każdy alkohol.
Mówiłem, że staramy się zachować trzeźwość.
Powinieneś nas wszystkich przeprosić.
Ty mnie nigdy nie przeprosiłeś. To nie jeden z twoich kroków?
Nie. Przepraszam ludzi, których skrzywdziłem.
- A nie tych, którzy skrzywdzili mnie. - Dość. Idę stąd.
Nie odejdziesz tak łatwo.
Wpadasz nagle do mojego życia jak tornado.
Mógłbyś choć raz wziąć odpowiedzialność
za bycie nieodpowiedzialnym.
Dobra.
Przepraszam za piersiówkę. Zadowolony?
- Mówię o moim życiu. - Jezu, znowu.
Byłem dobrym ojcem.
Dałeś mi kluczyk do barku.
Prosiłeś.
- Miałem 12 lat. - Popełniłem jeden błąd.
Jak byłem w ostatniej klasie, zniknąłeś na cztery lata.
- To sprawa między mamą a mną. - A co ze mną?
Co ze mną, tato?
Dlatego wróciłem.
Jak już cię nie potrzebowałem.
Każdy ma schrzanione dzieciństwo.
Ja miałem, mój ojciec, ty.
- Twoje dziecko też będzie miało. - Nie.
Nie będzie.
Kończę to popieprzone dziedzictwo Loudermilków.
Z twoją osobowością? Kim trzeba być, żeby nie lubić homarów?
- Pieprz się. - Sam się pieprz.
Przyznaj, że wkurwiasz się, bo ja mogę pić, a ty nie.
- Gówno prawda. - Serio?
Mogę pić, iść spać, wstać, iść do pracy i wieść normalne życie.
Ty zapominasz o najprostszych rzeczach. Jak się położyć,
jak pisać, jak prowadzić samochód.
Do rana masz się stąd wynieść.
Wiesz co?
Dzwonię po masażystkę.
- Cześć. - Cześć.
Dokąd idziesz?
Pożarłem się z tatą. Idę do hotelu.
O drugiej nad ranem? Może...?
Chcesz mnie zaprosić na sofę?
Nie. Spróbuj dogadać się z tatą.
Nie ma takiej opcji.
- Mogłabym... - Co?
Pozwoliłabym ci spać na sofie, Loudermilk, tylko że...
Ona ma może metr długości.
Mogę spać na podłodze.
No nie wiem.
Carl się nie zgodzi.
Może być sofa.
- Kto jest tatusiem? - Ty.
Bierz mnie.
Przepraszam za to.
Ja...
Chyba mam pewien pomysł.
Mogę włączyć muzykę?
Czemu nie?
Spoko.
Co to?
Andy Shauf.
Fajne.
Carl go przyniósł.
Co tu jeszcze robisz?
Nie chciałem, żeby tak się to skończyło.
Nic się nie kończy. Po prostu...
Lepiej, jak jesteśmy osobno.
Wiedz, że bez względu na to, co o mnie myślisz,
jestem dumny, że mam takiego syna.
Dzięki.
Daleki byłeś od ideału,
ale mnie to wystarczało.
Okej.
W Vancouver czeka na mnie kocica,
więc czas ruszać.
Sammy...
- Miej oko na Bena. - Nie jest gejem.
Nie, ale wydał mi się...
wrażliwy.
Okej.
Spoko.
Przytul staruszka.
Bezpiecznej podróży.
Tato.
Chciałem...
Przepraszam.
Wyjechał?
Tak.
Mów o nim co chcesz,
ale potrafi się bzykać.
Tłumaczenie napisów: Kinga Stańdo