Poprzednio
Jest twój doktor McDreamy?
Musimy kiedyś coś przekąsić razem. Ten koleś chyba się dusi.
Doktorze Carl?
Co się stało?
Ten facet ocalił mi życie.
- Och, skarbie. - Nie on.
- On. - Loudermilk?
To CPAP. Carl przyniósł.
Pewnie to zrobił, bo czuł się winny.
Bo co? Bo śpi z twoją wyobrażoną dziewczyną?
Mi tam wszystko jedno, ale tak myślałem,
że skoro tak pada, to może
zostawmy buty w korytarzu, żeby nie zamoczyć podłogi.
- Ale tobie wszystko jedno? - Jasne.
Ale komuś może nie być.
No dobra, ktoś się przejmie,
- jeśli zamoczymy podłogę? - Niezbyt.
- Nie. - Nie, kurwa.
Świetnie. Tobie wszystko jedno,
im wszystko jedno, czyli nie ma problemu.
- Kto chciałby czymś się...? - Ale może
dojdzie ktoś, kto się tym przejmie. Możemy ustalić zasadę
"zero mokrych butów w pokoju" dla niego.
Jeśli uznacie, że to dobry pomysł.
Ja tam mam to gdzieś.
Jak się nazywasz, nowy?
Channing Tatum. Jak się nazywam?
- To ma być anonimowe spotkanie. - Mam już zawsze mówić ci "Nowy"?
Mi to nie przeszkadza.
No dobra. Będziesz Nowy.
- Miło cię poznać, Nowy. - Hej.
A co, jeśli przyjdzie nowy Nowy?
Wtedy Nowy i nowy Nowy będą musieli znaleźć jakieś rozwiązanie.
Uważam, że najnowszy członek zawsze powinien być Nowym.
O nie, nie, nie.
Byłem pierwszym Nowym. To nie fair.
Okej, jak dojdziemy do tego, to się tym zajmiemy, dobra?
Czy ktoś chciałby się podzielić czymś,
- o czym naprawdę warto pogadać? - Ja coś mam.
Mugsy.
Miałem wczoraj ciężkie starcie z moim szefem.
Dwie sekundy i bym...
Przepraszam, zanim zupełnie w to wejdziemy,
jakaś konkluzja w sprawie mokrych butów?
Ej, Nowy. Stul dziób.
Oto i konkluzja.
- Ej, jestem po waszej stronie. - Mugsy.
No więc tak, ten dupek
przychodzi do mnie z jakimś gównem...
Muszę ci przerwać.
Pamiętaj, gdy narzekasz na swoje otoczenie,
narzekasz na swoje życie.
- Bądź tego świadom. - Masz rację.
Wiem, że on jest moim słabym punktem.
Mogę się dosiąść?
Patrzcie. To nowy Nowy.
Mam usiąść w jakimś konkretnym miejscu?
Gdzie tylko ci wygodnie, stary.
Okej. Robił sobie z ciebie jaja...
Właśnie.
OSIEM GODZIN WCZEŚNIEJ
Nie wierzę, że ten K-dupek zebrał wszystkie laury.
Chuj nawet nie wspomniał o Tomie.
Na wszystko przyjdzie czas.
Nie.
Nie możesz dłużej pozwalać, by ten fiut wykorzystywał twoje pomysły.
Mój dzień nadejdzie, obiecuję.
Reardon awansuje kogoś do pracy
z nową kampanią Wybitnej Wódki.
Kevin ma mu pomóc w podjęciu decyzji.
Więc nie ma co się burzyć.
- Kot Tom. - Tak.
Słówko u mnie w biurze?
- Pewnie. - No dobra.
- Okej. - Tommy, chłopcze, słyszałeś?
Arrow wręcz...
- oszalał na punkcie tej kampanii. - Tak.
Miło w końcu widzieć, że jeden z moich pomysłów
tak się spodobał.
"Twoich" pomysłów? Masz na myśli "nasze" pomysły?
To praca zespołowa, Tom.
Okej, ty wymyśliłeś naszego superherosika,
ale ja go z tobą stworzyłem.
Dodałeś błyskawicę na hełmie.
I to właśnie tchnęło w niego życie.
Nie chcę wyjść na niewdzięcznika.
- Dałeś mi... - Wszystko gra.
Jak pracowałem u Pete'a, miałem kupę pomysłów,
za które nikt nie przyznał mi zasługi, ale teraz
po prostu musisz być cierpliwy, świerszczyku.
Masz dobre pomysły, ale nie umiesz sprzedawać.
Właśnie, że umiem.
Naprawdę?
Odegrajmy scenkę z mojego ulubionego filmu:
Wilka z Wall Street.
Jestem klientem.
Sprzedaj mi to pióro od Crossa.
Okej.
No dobra.
- Może... - Nie mów "może".
To oznaka słabości i niepewności.
Okej.
No dobra.
Wyobraźmy sobie sesję Kongresu Kontynentalnego.
Są tam wszyscy ojcowie założyciele, nie?
Zebrali się, by podpisać Deklarację Niepodległości.
Wszyscy mają staroświeckie pióra z atramentem, kałamarzem.
- Z wielkimi... - Tak.
Maczają je, skrobią... Ale...
Nadeszła kolej Johna Hancocka. Wychodzi, wyciąga pióro od Crossa,
składa podpis dziesięć razy większy niż reszta.
Jednym gładkim pociągnięciem.
Wszyscy chcą się czegoś dowiedzieć o tym piórze.
Chcą nim złożyć nowe podpisy.
Ale Thomasa Jeffersona to nie wzrusza, wiesz.
Przecież nie przepisze całego dokumentu.
Chyba że...
skorzysta z pióra od Crossa.
Nie jest źle.
Ale nie zawsze chodzi o to, co mówisz.
Chodzi o to, jak mówisz. To jeszcze wymaga pracy.
Gdy będziesz gotów, dostaniesz szansę.
Okej.
Dziękuję.
Zaczekaj chwilę, kocie Tomie.
Jest coś, w czym mógłbyś mi pomóc.
Zamknij drzwi.
Okej. Chcę, byś poszedł w moim imieniu na spotkanie.
- Z klientem? - Tak jakby. Nie do końca.
Prowadziłem po pijaku.
Mówiąc krótko, jechałem 80 km/h na terenie szkoły.
Tak czy siak, złożyłem odwołanie.
Muszę wziąć udział w kilku głupich spotkaniach AA.
Nie dam rady dziś wpaść. Muszę wypić drinka z Reardonem.
Więc chciałbym, byś poszedł
na to spotkanie Trzeźwych Towarzyszy i udawał, że jesteś mną.
Nie mówisz poważnie.
Jasne, że mówię.
Spędzisz godzinkę na słuchaniu śmiesznych pijackich gadek.
Znajdziesz kogoś do podpisania tego papierka.
Bułka z masłem.
Dobra, ale...
Jeśli pójdę zamiast ciebie, co jeśli ty pójdziesz na kolejne
i nie będziesz wyglądał jak ja?
Dlatego wyślę cię na spotkanie na drugim końcu miasta.
Sam nie wiem.
Okej. Nie ma sprawy.
- Poproszę Gary'ego. - Nie no, chwila.
Tylko nie cholerny Gary.
No dobra, to wchodzisz w to czy nie?
To po prostu nie w porządku.
Chodziłem na te same treningi i kursy co inni,
wszyscy dostali tę pracę, tylko nie ja.
Mój Boże, Roger, pogódź się z tym wreszcie.
- Pierdolisz o tym co tydzień. - Czemu? To moje marzenie.
Mam prawo podążać za marzeniami.
Ale "porażka" nie może oznaczać "powrotu do nałogu", okej?
Każdemu się powija noga.
Wiem.
Wkurzyłem się. Nie wiedziałem, co jeszcze zrobić.
Musisz znaleźć powód, dlaczego cię nie zatrudniają.
Może to twoja postawa.
Nastawienie jest ważne.
Mam dobre nastawienie. Co jest z nim nie tak?
Ty. Myślisz, że mam dobre nastawienie?
Mi nie przeszkadza.
Ale gdy ktoś ma pracować z licealistami,
powinien mieć pewną osobowość, nie?
Cóż...
moi nauczyciele mieli różne charaktery i osobowości.
On nie chce być nauczycielem.
- A kim chcesz zostać? - Sędzią futbolowym w liceum.
Może uznali, że jesteś za wolny, Roger.
Cztery mile w osiem minut i 40 sekund.
Mówił o powolności umysłu.
Zapamiętałem całą księgę przepisów. Zdałem test na piątkę.
Tak, ale musi być jakiś powód, że cię nie zatrudnili.
Dokładnie.
Mam teorię.
To przez to, że jestem Brytyjczykiem.
Myślą, że nie zrozumiem zasad ich futbolu.
A może...
Wiesz, nie chcę cię obrazić, ale czy jako sędzia
nie musiałbyś...?
- Czego? - Właśnie?
Po prostu...
na przykład, gdybyś chciał sygnalizować przyłożenie, nie musiałbyś robić tego?
Ale ja mogę to zrobić.
No tak. Pewnie chodzi o akcent.
Wybacz, stary. Nabijamy się z ciebie.
Właśnie. Trzeba się nabijać z nowego.
Dla jasności, ja wciąż jestem Nowy.
No dobra, ale skoro cię rozdziewiczyliśmy, może się przedstaw.
- A tak. Nazywam się... - Nie musisz wstawać.
To znaczy możesz, ale nikt tego nie robi.
Cześć. Jestem Tom.
Tak naprawdę nazywam się Kevin,
ale mówią mi "Tom". To ksywka z liceum.
Bo grałem na bębenku tom-tom w orkiestrze.
- Cóż, witaj, Tom. - Hej, Tom.
Cześć, Tom.
Powiesz nam, co tu cię sprowadza?
Nie, dzięki.
To... To moje pierwsze spotkanie i chcę tylko trochę posłuchać...
No i dostać podpis na papierku.
To ode mnie zależy podpisanie tego papierka.
I myślę, że podzielenie się swoją historią cię oczyści.
Okej.
Cóż...
zawsze dużo chlałem.
Od... Od czasów liceum.
Gimnazjum nawet.
Byłem na piżama party u Dereka Daily.
W trakcie zabawy w chowanego znalazłem prawdziwe słodycze:
szafkę z likierami jego starych.
Po kilku kolejkach kahluy ze śmietanką
byłem gotów podbić świat.
Jakiś czas brałem heroinę.
To było... zupełnie jak w tym filmie Trainspotting.
Tylko że to nie był film i...
Ale co ja robiłem dla tej słodkiej igły...
Na przykład?
Raz sprzedałem sąsiadom rodzinnego sznaucera,
by zdobyć trochę kasy na dragi.
Nie wiem, co Kimowie z nim zrobili,
ale więcej go nie zobaczyłem.
To pojebane, stary.
Pewnie go zeżarli.
Tego nie wiem.
Przykro mi. Chyba skończył nam się czas.
- Dziękujemy, Tom. - Tak. Nie ma sprawy.
- Masz już sponsora? - Mam już kogo?
Tak. Czyli "nie".
Kto chce być sponsorem Toma?
- Ktokolwiek? - Okej, chyba dam radę.
Tony, to ma być ktoś trzeźwy od ponad dwóch tygodni.
Wiem, że dwa tygodnie to twój rekord,
- ale sam rozumiesz. - Nie ma sprawy.
Znajdę sponsora w przyszłym tygodniu.
Jebać to. Ja to zrobię.
Na pewno, Cutter?
Jesteś gotów po tym, co się stało z Olliem?
Przecież wstałem, nie?
No tak, wstałeś.
Okej. Tom, Cutter. Cutter, Tom.
To na tyle. Weźcie kubeczki ze sobą, proszę.
Ktoś mi powie, co się stało z tym Olliem?
To mój krzyż do dźwigania.
- Cutter. - Cześć.
Witaj.
- Gdzie oni są, w Indianie? - Tak.
- Jest z sześciu. - Przepraszam.
- Pójdę... - Panie Loudermilk.
- Uwierzysz w to? - Tak.
Chciałbym prosić o podpis.
Jasne.
- Do zobaczenia na kolejnym? - Absolutnie.
Nie mogę się doczekać. To zdaje się...
Czujesz to? W takim uścisku trzyma cię ta rzecz, stary.
Na razie, Tom.
Twoja choroba to sadomaso kutas, który chce cię wyjebać w dupę
i zostawić cię z twarzą w kupie świńskiego gówna.
Moim obowiązkiem jako sponsora jest do tego nie dopuścić.
Widzisz to? Odznaka pięciu lat trzeźwości.
- Nie rozdają ich na rogu. - Okej.
Doceniam twoją chęć pomocy, ale chyba nie potrzebuję sponsora.
"Wyparcie" to nie rzeka w Ameryce Południowej.
Sprzedałeś rodzinnego psa za dragi.
Nie osądzam cię za to. Wiem, jak to jest. Ale zwykli ludzie,
"normiki", oni nie robią takich rzeczy.
Daj mi telefon.
Zgubiłem.
Patrzcie, jest.
Obiecałem ci dziś coś, Tom, i to coś dla mnie znaczy.
- Będziesz wiedział, że to ja dzwonię. - Super.
Może pójdziemy na horchatę?
Zaczniemy pracę nad krokami.
Cóż, to było dla mnie dość dużo,
więc tym razem wolałbym nie, ale...
No dobra.
W takim razie do zobaczenia jutro.
Tak. Do jutra.
Hej.
- Jak dziś było? Dobre spotkanie? - O tak. Wspaniałe.
Jeden ze stałych gości zrobił wielki postęp.
Nie odzywał się od miesięcy, a teraz zdecydował się być sponsorem nowego.
Myślałem, że nowy już ma sponsora.
Nie, mamy nowego "nowego".
Powinieneś go zobaczyć, stary.
Wygląda paskudnie. Przeszedł piekło.
Myślę, że Cutter będzie dla niego dobry.
Cutter? Ten wariat, co wygląda jak Floyd Mayweather,
- gdy dodasz wody? - To nie wariat.
- Jest tylko intensywny. - Nie jest wariatem?
Raz chciał mi sprzedać martwego szczura jako brelok do kluczy.
Mówił, że przyniesie mi szczęście w miłości.
Kto puszcza to gówno?
Już trzeci raz w tym tygodniu muszę tego słuchać.
Nie jest takie złe.
"Sugar Days" nie jest takie złe?
- Pozycja 77 w mojej książce. - Jakiej książce?
All You Need Is Love i 500 innych piosenek, od których chcesz się zabić.
- Wpisz w Google. - Nie mogę.
Sąsiad Glen znowu zmienił hasło do wi-fi.
- Żartujesz? - Nie.
Co za jebany paranoik.
Dobra, rozpracujemy je.
To na pewno imię którejś z jego fretek.
Niestety właśnie sobie kupił nową. Mamy przesrane.
Ta muzyka chyba idzie z mieszkania Geja Jima.
- Kogo? - Gej Jim.
Z naprzeciwka.
"Gej Jim"?
Nie, on nazywa się Gayjum.
To Pakistańczyk. Ma żonę. Kobietę.
Tak? To czemu zawsze się do mnie uśmiecha?
Nie wiem. Może to gej.
Cutter dom
Tak?
Przydałby ci się nowy pas wieloklinowy dla Forda.
Który to rocznik?
Nie wiem.
Zajmę się tym jutro.
Obok biura mam punkt Pep Boys.
Wiesz co, wezmę jeden i wymienię go
przed jutrzejszym spotkaniem. A tak w ogóle,
przypomnij mi, że mam twoje papiery.
Chcemy być pewni, że uznają ci wszystkie spotkania.
Czekaj. Ukradłeś mi dokumenty?
Wypadły ci, jak brałem telefon.
Nie, nie, ja ich potrzebuję. To ważne.
Święta racja.
Dlatego nie mogą być u pijaka, który je zgubił
na pierwszym spotkaniu.
- W razie potrzeby dzwoń. - Nie. Ja...
Nie, nie, nie, nie.
Hej.
Wydawało mi się, że coś słyszałam.
No tak.
Ja tylko...
robię nocny obchód, wiesz?
Straż sąsiedzka.
Chcesz herbaty?
Jasne.
Spoko.
Widzę, że masz nowe winyle.
Tak. Poszłam do tego małego sklepiku na Market.
To dobry sklep. Czemu mają to gówno?
Nic.
Tylko przeglądam twoje płyty.
"Wilson Phillips", "Glee: sezon 2".
"Glee: sezon..."
O mój Boże.
Czemu wyłączyłeś muzykę?
Loudermilk?
Poszła do Rhino Vinyl i wyszła z tym. Patrz.
Może kupiła je ironicznie.
- I rozda je jako śmieszne prezenty. - To nie ironia.
Jasne? Ona w kółko puszcza to jebane "Sugar Days".
To nie jest ironia.
To wyjaśnia, czemu jest z lekarzem, wiesz?
Bo oboje, to cholerni... muzyczni idioci.
- To nieprawda. - To absolutna prawda.
Słuchasz muzyki w poczekalni?
Nie możesz przeprowadzać operacji i rozumieć
niuansów dobrej muzyki.
To... To kwestia różnych części mózgu.
To nie jest, kurwa, możliwe.
Naprawdę? Okej.
A co z Doctor Dre, Doctor John, Doctors Hall and Oates?
Ale i tak to kwestia gustu. Kto ocenia, jaka muzyka jest dobra a jaka nie?
Ja. Właśnie o tym napisałem książkę.
No dobra, ma gówniany gust. I co?
To nie jej wina. Większość pięknych kobiet tak ma.
Ich śliczne uszka inaczej odbierają dźwięki niż ty czy ja.
Więc przestań być dupkiem i oddaj jej rzeczy. Co ty na to?
Nie. Nie mogę tam pójść.
Potrzebujemy ochłonąć. Muszę to przetrawić.
Hej, Loudermilk.
Czemu zabrałeś mi płyty?
Wciąż przetrawiam.
Twój sponsor ma moje papiery?
Po cholerę ci sponsor?
Nie wiem. To po prostu się stało. Ja...
Nie martw się. Odzyskam je na spotkaniu.
Dobra. Po prostu weź papiery i spraw, by się odwalił. OK?
Zaczekaj, stary.
Możesz upiec dwie pieczenie na jednym ogniu i zdobyć mi resztę podpisów.
Gdzie tu dwie pieczenie?
Pomożesz mi i sobie.
Ale chodzenie na twoje spotkania Trzeźwych Towarzyszy mi nie pomaga.
- Pomaga. Będę ci winien przysługę. - Już mi wisisz.
Zgadza ci, ale teraz będę ci winien wielką przysługę.
Zrobię wszystko, by pomóc ci w wejściu na kolejny szczebel kariery.
To nielegalne. Możemy mieć poważne kłopoty.
Już się stało, Bombatomie. Teraz to kwestia...
Pokazania ci, że masz poparcie.
Daj nam chwilę, Gary.
Wiedziałem, że powinienem wysłać Gary'ego.
Walić Gary'ego.
Jeśli mam to zrobić, potrzebuję czegoś więcej niż tylko obietnic.
Dobra. Powiedz, o czym myślisz.
Chcę zebrać punkty przy kampanii Wybitnej Wódki.
Chcę sam być na tym spotkaniu.
I sprzedać swoje pomysły twarzą w twarz.
Chcę pokazać Reardonowi, na co mnie stać.
Umowa stoi?
Okej.
Okej? Dobra. To okej.
Stoi.
Hej, właśnie coś robię.
- Mogę oddzwonić? - Będę się streszczał.
Niedaleko twojego biura jest spotkanie na lunchu.
- Nie mój klimat, ale tobie się spodoba. - Obok mojego biura?
Skąd wiesz, gdzie pracuję?
Mówiłeś, że pracujesz niedaleko Pep Boys.
Trochę detektywistycznej roboty. Wchodzę do biura.
Nie, nie wchodź. Zostań na zewnątrz. Zaraz przyjdę.
- Cześć. - Hej, świński ryjku.
Spotkanie jest kilka przecznic stąd.
Takiemu biznesmenowi jak ty na pewno się spodoba.
- Jak długie jest to spotkanie? - Jeśli nie masz czasu,
pójdziemy do twojego biura i tam zaczniemy pracę.
- Przedstawisz mnie znajomym. - Nie. Zróbmy to jak należy.
Dobre podejście.
Hej, staruszku.
Widzę, że ktoś ma nowego kumpla.
Tak. To Mały Słodziak.
Hej, Słodziaku.
Nie. To Mały Słodziak.
Mały Słodziak?
Mały przez "ł" czy przez "l"?
Jest spacja między...?
APARTAMENTY ASHNOLA
- Hej. - Hej.
Co ci się stało wczoraj w nocy?
Wczoraj w nocy?
Ach tak.
Tak, wczoraj w nocy. To...
To trochę wstydliwe.
Miałem... problemy z żołądkiem.
Pogoniło mnie.
Biegunka.
Wiem, co znaczy, że kogoś pogoniło, ale...
czemu zabrałeś mi płyty i odtwarzacz?
Jeśli chciałeś coś pożyczyć, mogłeś po prostu poprosić.
Nie, ja... Nie chciałem niczego pożyczać.
Przepraszam. Nic nie rozumiem.
Poczułem, że muszę skonfiskować ci płyty i spróbować zrozumieć,
czemu ktoś miałby kupić tyle słabych płyt?
O czym ty mówisz? To są świetne płyty.
Nie. Dark Side of the Moon to świetna płyta.
Okej? Fear of a Black Planet.
Doolittle. Houses of the Holy, świetna płyta.
A co z moimi płytami jest nie tak?
Nazywanie tego "płytami" jest trochę naciągane.
Tak? Czyli teraz obrażasz Prince'a?
O nie. Kocham Prince'a. Uwielbiam go. Kocham.
Nagrał miliard świetnych albumów. Żadnego nie masz.
Kupiłaś Come.
Come to album, który specjalnie jest tak zły,
żeby Warner zerwał z nim kontrakt.
Jesteś muzycznym snobem.
No co ty.
Byłem krytykiem. To była moja praca, wiesz?
Znajdź mi krytyka, który nie jest snobem.
To idzie w parze z tym, że ma się rację.
Masz jeden przyzwoity album na całe pudło, okej?
Czyli Pavement, Slanted and Enchanted.
- A Emerson, Lake and Palmer? - Są w porządku.
Są spoko. Ale okropnie grają na żywo. Okropnie.
Kupiłaś potrójny album koncertowy.
Okej, przykro mi, ale nie będę przepraszać
- za Emerson, Lake and Palmer. - Właśnie przeprosiłaś.
Słuchaj, nie staram się wyjść na fiuta, po prostu...
Nie musisz się starać, Loudermilk, wychodzi ci to naturalnie.
Hej, czemu się tak denerwujesz?
- Tylko rozmawiamy o muzyce. - Ty się denerwujesz.
Jak śmiesz kraść mi płyty i odtwarzacz,
a potem mówić mi, że mam kijowy gust.
Podobał mi się ten album Pavement.
On jest Carla.
Pewnie, że tak.
Belltown Dom Sąsiedztwa
Przepraszam, nie może pan tu palić.
Spokojnie, radco, to e-papieros.
Zero dymu, tylko para wodna.
To czerwone Marlboro.
E-papieros.
A, potrzebny mi mój dokument. Muszę zdobyć podpis.
Już się tym zająłem, przyjacielu.
Czułbym się lepiej, gdybym mógł go mieć.
To moja odpowiedzialność.
Spokojnie.
Jest w dobrych rękach.
Dostaniesz go, jak zdobędziesz wszystkie podpisy.
Nie przeszkadza ci chwila solo?
Chcę obczaić te panienki.
Wiesz, kręcą mnie te "dziewczyńskie" rzeczy.
Wiesz, o czym mówię, prawda?
Chyba.
Hej.
- Cześć. - Nie wiedziałem cię na spotkaniu.
Jesteś nowy?
Tak jakby.
Na początku jest ciężko, ale potem się robi łatwiej.
- Znalazłeś już dobrego sponsora? - Dobrego?
Nie.
Mój sponsor jest chory psychicznie.
To ten koleś, który wącha tamtej kobiecie włosy.
No tak. Ciężko przewidzieć,
kto się trafi przy pierwszym wyborze.
To nie ja go wybrałem.
On wybrał mnie.
Może powinieneś wybrać kogoś innego.
To niezbędne dla leczenia,
byś miał sponsora, któremu ufasz i którego podziwiasz.
Tak.
Chwila, naprawdę?
- Mogę to zrobić? - Pewnie.
Tylko bądź z nim szczery.
Powiedz mu, że nie pasujecie do siebie.
Nie obrazi się. Ci, którzy tu długo siedzą, rozumieją.
Sponsor może być przy tobie przez lata.
Musisz się czuć z nim dobrze.
Rozumiem.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
To chciałbyś, bym został twoim sponsorem?
Nie.
W porządku.
Wrócę wieczorem i zawiozę cię na spotkanie w Niepokalanym.
Tak. Słuchaj, Cutter, muszę ci o czymś powiedzieć.
Miałeś załamanie?
Nie. Nie miałem załamania.
Zmieniam sponsora.
Spotkałem jednego kolesia na tym spotkaniu i coś poważnie zaiskrzyło.
Świetny z ciebie facet, Cutter. Po prostu...
Chyba bardziej pasuję do tamtego, wiesz?
Dociera do ciebie?
- Tak. - Okej.
- Tak, oczywiście. - Okej.
Po prostu mnie to zraniło.
O nie. Myślałem, że nie powinieneś brać tego do siebie.
Jestem człowiekiem, Tom.
Nie żadnym cholernym robotem.
Mam uczucia i emocje i nie wstydzę się tego.
Co to za jeden?
Nie ten, z którym gadałeś przy kiblu.
Tamten ma aurę dziwoląga.
Nie. To nie tamten.
Spotkałem go, gdy wąchałeś włosy tamtej lasce.
Jak się nazywa?
Donny.
Ile czasu Donny jest trzeźwy?
Ma być trzeźwy od dwóch lat.
Właśnie dostał odznakę za 10 lat.
No tak. To na pewno dość czasu.
To ja już lepiej pójdę. Udam się na spotkanie...
albo zobaczę się ze swoim sponsorem.
Odrzucenie to mój słaby punkt.
Przepraszam.
Dobra. Rób, co masz robić.
Muszę odzyskać dokumenty.
No dobra. Skoro tego chcesz.
Dziękuję.
Dzięki, Cutter. Doceniam wszystko, co dla mnie zrobiłeś.