Poprzednio
Jestem Sam Loudermilk.
I nie mogę się doczekać, aż razem wyruszymy w drogę ku trzeźwości.
Ma problemy z córką.
Mam przeczucie, że twój styl niesienia pomocy może być dla niej zbawienny.
Mój numer. Będziesz chciała pomocy, dzwoń.
Nie myśl, że się przejmę, jeśli tego nie zrobisz.
Jestem Allison. Właśnie wprowadziłam się do 2C.
Sam z 2B. Bee, jak robią barany.
Czyli jednak baran.
Mówię jako sponsor i twój jedyny przyjaciel:
twoje zachowanie raczej odrzuca ludzi.
Zostaw moją dziewczynę.
Zejdźcie mi z drogi albo nie będzie lekko.
Co robiłeś w barze?
Jesteś alkoholikiem. Ja też. Nie możemy tego robić.
Jest może Sam...?
Miło, że wpadłaś. Dam mu znać.
Przepraszam.
Jak daleko do góry Baker?
Góra Baker?
Lotem ptaka jakieś 20 kilometrów.
Serio? A ile to będzie, jeśli jestem małpą z Azji i biegnę ile sił w nogach?
Tą z mordą szynszyli? A ile to będzie, jeśli jestem bobrem?
Powiedzmy, że płynę w górę potoku z moją rodziną bobrów,
i jednemu z moich bobrzątek wypadnie ząbek.
Ile to zajmie wtedy? A jak jestem kotem bez nogi?
On jest ślepą wiewiórką, jesteśmy skuci i musimy iść na piechotę.
Wtedy też 20 kilometrów czy trochę mniej?
Bo mam spaniela, który chodzi tyłem i znosi złote jajka.
Lubi halsować tam i z powrotem pod wiatr.
Ile czasu mu zajmie ta podróż?
A może mam osiodłać takiego biologa-geografa, jak wy,
i pojechać na was aż do góry Baker?
Ile wtedy to będzie kilometrów?
No weź.
Potrzebuję swojej działki.
Szybciej.
- Co ty robisz z tym ekspresem? - Jest wolny i do dupy.
- Mój ekspres jest do dupy? - Szybciej bym zrobił metamfetaminę.
- Chyba nawet zrobiłem. - Nie umiesz go obsługiwać.
- Zawsze coś pokręcisz. - Źle używam ekspresu?
- Właśnie. - Umiem go obsługiwać.
- Parzy cudowne napoje. - To może sam to zrób?
Otwórz drzwi, a ja ci pokażę, jak się parzy kawę.
- Zawsze coś pokręci. - Po prostu to zrób.
Nie podłączyłeś go do prądu.
- Hej. - Hej.
Wiesz, co ostatnio robiłam?
Nie bawię się w to. Po prostu powiedz, co ostatnio robiłaś.
Czytałam twoją książkę.
- Skąd to masz? - Ben mi ją pożyczył.
Jest całkiem niezła.
Dzięki. Właśnie parzę kiepską kawę.
- Napijesz się? - Jasne.
- Ale mam jedno pytanie. Poważne. - Dajesz.
Powiedzieli ci, że tego dnia masz sesję zdjęciową...
- Prawda? - No i proszę.
Wyglądasz jak kompletny idiota. Popatrz tylko.
Loudermilk to Chris Cornell
Na wycieczce do lat 90.
No dobra, wiesz co? Pamiętam ciebie z lat 90.
Fryzura na depesza i spodnie Hammera.
Aha. Codziennie przez cały rok.
Byłem zbyt cool, by rezygnować.
Nie, zbyt wielki, by upaść.
To żart z otyłości czy z kryzysu bankowego?
Nawet nie miał sensu. I on nazywa siebie pisarzem.
A jak ty się wtedy ubierałaś?
Chyba tak samo, jak ubieram się teraz.
Buntowniczka.
Czyli jesteś pisarzem?
Byłem. Teraz już nie.
Tak, Loudermilk pisał dla Spin i Rolling Stone. Dawno, dawno temu.
To był ktoś. Konkretny koleś, ten koleś tutaj.
Tak. Książki wciąż można kupić, ale ja teraz zajmuję się czymś innym.
Pracuję...
W... bankowości.
Tak? I co tam robisz?
Wchodzę tam i sprzątam cały bajzel.
Właśnie. Dzięki temu mogę żyć jak król.
Ze współlokatorem.
W zwykłym mieszkaniu.
Z gównianym ekspresem.
- Nie umiesz go używać. - Czemu przestałeś pisać?
- Serio, to jest naprawdę dobre. - To trochę skomplikowane. Widzisz...
Miałem jeździć na trasy koncertowe z zespołami i pisać o ich grzeszkach.
Ale... tego się nie da zrobić, jak się jest trzeźwym.
Żartujesz?
Jedyny trzeźwy na trasie z pojebanymi gwiazdami rocka? To brzmi super.
Zupełnie nowa perspektywa.
Tak, chyba że na stronie czwartej znowu zaczynam chlać.
Może pojedź w trasę z zespołem, który nie pije?
Wtedy zacząłbym chlać na stronie drugiej.
Patrzenie na gwiazdy rocka, które piją mleczko i nie spóźniają się
z koncertami, to ostatnie, czego mi trzeba.
Jeszcze mieliby uprawiać seks z żonami? Obrzydliwe.
Cóż, skoro mam już egzemplarz twojej książki, może chociaż mi go podpiszesz?
Pomyślę nad tym.
Ale tu ruch dzisiaj.
Prawdziwa Cyganka.
Co sprawia, że postanowiłaś rzucić cień na me domostwo?
Masz chwilę?
W zasadzie teraz coś robię.
- Mogłabyś wrócić za pół godziny? - Nie, nie, ja już...
Ja już pójdę.
Nie no, wypij do końca.
Do zobaczenia później.
Dobra. Miło.... No dobra.
Wchodź do środka.
Masz coś, co by przypominało kawę?
Właśnie coś takiego mam.
Bo nie umiesz jej parzyć. Będę u siebie.
- Dzięki. - Zostałam porzucona.
I znowu straciłam pracę.
I co noc urywa mi się film od picia.
Gdy piątego dnia z rzędu obudziłam się z głową przy kiblu...
od razu pomyślałam o tobie.
Beznadziejne komplementy dajesz.
Jak mnie znalazłaś?
Ojciec Mike dał mi adres.
- Cóż, byłem mu to winien. - Moja matka to suka.
Nie pozwoli mi wrócić do niej, dopóki się nie oczyszczę.
No cóż, nic dziwnego. Śmierdzisz jak pierd po kiełbasie.
Chodzi o takie wewnętrzne oczyszczenie.
Wiesz, o całokształt.
To czemu tu jesteś?
Bo na serio chcę stać się lepszą osobą.
To dobrze.
Ale potrzebuję pomocy.
Da się zrobić.
- I muszę gdzieś zamieszkać. - Nie ma mowy.
Ale proszę. Naprawdę. Będę bardzo, bardzo cicho.
- Nawet mnie nie usłyszysz. - Nie rozumiem.
Czemu nie ogarniesz jakiejś ławki w parku albo opuszczonego wagonu?
- Przyniósłbym ci papier toaletowy. - Wiesz co?
Pierdol się. Nie powinnam była tu przychodzić.
Nie wierzę, że przyszłam. Idiotka ze mnie.
Oj już, no... No dobra. Spokojnie. Wyluzuj. Siadaj.
Kiedy ostatnio spałaś?
- Nie wiem. - Hej.
Przepraszam, zmęczyłem się podsłuchiwaniem. Siema.
No tak. Claire szuka noclegu.
No to przedyskutujmy to...
jak współlokatorzy.
Co tak kiwasz głową? Ona się patrzy na ciebie.
- Mam tam iść? - Tak.
- To powiedz: "Chodź tu". - Chodź tu.
- Podejdź no tutaj. - Wybacz.
- Lepiej daj jej tu zostać. Serio. - Co?
- Powaliło cię? - Pomyśl o tym.
Jak pokażesz, że masz ludzkie odruchy, zyskasz w oczach Allison.
- Myślisz? - Jestem przekonany.
No dobra. Spoko. Ale tylko na kilka dni. Okej?
- Musimy ustalić jakieś zasady. - To fakt.
Dobra. Ja się tym zajmę. Pogadam z nią.
Wszystko słyszałam.
- Gdzie mogę rzucić graty? - Chwila. To nie piknik.
Jasne? Jeśli wytrzymasz na trzeźwo 72 godziny, masz kanapę.
Ale bez wspomagaczy, bo wspomożemy twój wypad stąd.
- Właśnie to wymyśliłem. - Nie kłam.
- Nie wystarczy, nie wiem, 12 godzin? - Nie.
Za 12 godzin dostaniesz jeden duży wór na śmieci na swe graty.
Okej. 24 godziny.
Ben, odwieziesz Claire na izbę wytrzeźwień?
- Tylko znajdę kluczyki do pojazdu. - 36 godzin.
Sprzedane nastoletniej, żałosnej narkomance.
Zgoda.
O tak. No dobra.
Trzydzieści sześć godzin.
Jest 16.05.
Zaczynamy...
Chwila! Czekaj.
Zaczynamy teraz.
Świetnie nam idzie.
OŚRODEK Niepokalanego Serca
Hej. No wchodź.
Co mam robić?
Słuchać. Dzielić się problemami.
Albo i nie. Ważne jest to, że tu jesteś. Okej?
Porozmawiam z ojcem. Zaraz wrócę. Nic ci nie będzie.
Czasem bywa tu gorąco,
ale zobaczysz, że ten pokój jest pełen miłości.
Hej, Loudermilk. To twoja loszka?
Nie. Jaja sobie robisz?
Hej...
Nie siadałbym tam na twoim miejscu.
Ssij mi dupę, klawiszu.
Usiądź gdzie indziej.
- O rany. - Trzeba było tego nie mówić.
No dobra.
No i dobra.
Wiesz, mówili ci, byś zmieniła miejsce. Dwa razy.
Hej. Czemu dałeś tej brudasce mój adres?
Poprosiła.
Gdyby cię poprosiła o połowę tej kanapki, dałbyś jej?
Oczywiście.
"Gdy głodnemu podasz swój chleb
i zaspokoisz pragnienie strapionego,
wtedy twoje światło wzejdzie w ciemności,
a twój zmierzch będzie jak południe".
To Jethro Tull, ale nie wiem, z której płyty.
To Księga Izajasza. Rozdział 58 wers 10.
Nie jadłem obiadu.
Dasz mi połowę kanapki?
Spierdalaj.
Wiesz, że nie mam nic wspólnego z tym filmem Spotlight, prawda?
Staram się tylko mówić tak, abyś mnie zrozumiał.
Więc słuchaj.
Claire była w kiepskim stanie, kiedy gadaliśmy.
Jakie ma szanse?
Takie jak wszyscy tutaj.
Około 70 procent szans, że nie da rady.
Może 80 procent.
Ale Iggy Pop przeżył lata 70., więc nie wiem. Wszystko się może zdarzyć.
- Gdzie śpi dzisiaj? - U mnie na kanapie.
- Tak. - A jak wyjdziesz do pracy?
Będzie dobrze. Ben jej przypilnuje.
- Ej, zajęte! - Przepraszam.
Myślałem, że jesteś na spotkaniu.
Tak, byłam, ale... Muszę skorzystać z łazienki.
- Chwileczkę. - Okej.
ALL YOU NEED IS LOVE i 500 INNYCH PIOSENEK,
OD KTÓRYCH CHCESZ SIĘ ZABIĆ
Niewiarygodne, kurwa.
W tej książce jest zdjęcie byłej żony Loudermilka.
Była śliczna.
- Przepraszam. - Nie ma sprawy, stary. To wasz dom.
- Nie trzeba, dzięki. - Okej.
Jest tu kto?
- Ja jestem u siebie. - A ja na kanapie.
Co to tu robi na wierzchu?
Czytałam ją w toalecie.
Nie dramatyzuj, Loudermilk.
Kobiety srają.
I to dużo.
To jakiś szyfr, że muszę wezwać hydraulika?
Wiesz co?
Przejdę się i złapię trochę powietrza.
Powiedzieli wszyscy mieszkańcy budynku.
Nie napruj się.
Zepsuła to cholerstwo.
O ja pierdolę.
Patrz, co znalazłem za kiblem.
- Nie wiem, co powiedzieć. - Nie?
- Przepraszam. - To za mało, stary.
Miałeś jej pilnować.
Wiem.
Dlatego przepraszam. Kurwa. Nie musisz mi odgryzać głowy.
Dobrze, że ją znalazłem, zanim laska zdążyła to wypić.
Niewiarygodne, co?
To dobry sposób na chłodzenie, jak je ukrywasz, ale...
Musimy ją stąd wywalić.
To jak w baseballu, jeden strike i jesteś zbity.
Masz na myśli trzy?
Nie znam się na sportach, ale właśnie. Zasługuje na kolejny...
Mach kijem? Wiesz?
Nie. Są pewne zasady. Mieliśmy umowę.
Ona ją złamała.
- Okłamała nas. - No tak.
No to wiesz. O właśnie. To...
- Niezłe wino. Ma wyrafinowany gust. - No ba. Ma nadzianą rodzinę.
Całe życie ją rozpieszczano. Dlatego musimy dać jej nauczkę.
Dobra. Mam pomysł.
Może nic jej nie mówmy?
Czemu nie?
Zryjemy jej mózg.
Nie powiemy jej o winie i zobaczymy, jak zareaguje.
Na pewno rozwali jej to banię.
Stary, to są rozkminy na poziomie Chrisa Nolana.
Dobra, dobra. Wiesz, co jeszcze zrobimy?
Co powiesz na przejażdżkę na wieś?
Okej, idę po kluczyki.
Nie, nie teraz. Jutro.
Dobrze. Padam z nóg.
Przepraszam.
Ma pani rozmienić piątkę?
Chyba tak.
Pieprzy się pani z Loudermilkiem?
Popatrzmy, mam cztery jednodolarówki.
- Trzy, cztery... - Bo jest pani śliczna.
Jak z reklamy leku na opryszczkę.
Dzięki.
- Na pewno by panią przeleciał. - Mam trochę drobnych.
Ale on chyba jest z tych fetyszystów.
- Pewnie chciałby pani wsadzić w... - Weź pieniądze.
Oddasz mi później.
Okej. Fajnie.
Ej, ale nie miałam nic złego na myśli. Tylko, wie pani, drugą dziurkę.
Tak, załapałam.
Dokąd jedziemy?
Dziś spróbujemy czegoś innego.
Słyszałaś kiedyś o poszukiwaniu wizji?
- Nie. - Indiański rytuał.
Jedna z wielu rzeczy, które biali ukradli Indianom...
Zniszczyliśmy to. Zapomnieliśmy o pierwotnym znaczeniu.
- Ale i tak nieźle działa. - Sama nie wiem.
Ben wziął mnie na taką wyprawę, gdy trzeźwiałem. No i popatrz.
Czyli dzięki temu stanę się dupkiem?
Hej.
Zróbmy sobie miły wypad na wieś, byś zapomniała o dragach i gorzale.
Sześćdziesiąt osiem butelek piwa
Sześćdziesiąt osiem butelek
Weźmy jedną, wychlejmy razem Sześćdziesiąt siedem zostało
- Jak długo jeszcze? - Sześćdziesiąt siedem...
- Chciałaś powiedzieć "daleko". - Daleko.
Co za różnica?
Prawie dojechaliśmy.
Naprawdę myślicie, chłopaki, że pobyt na łonie natury
- i inne tego typu bzdety mi pomogą? - Absolutnie.
Okej? To jak w tym filmie Zjawa.
Rozumiesz? Leo...
wyjeżdża na łono natury i zmierza się z wieloma problemami.
Ale na końcu...
- To zły przykład. - No raczej.
Okej, okej. A Rocky? Trójka.
Ty jesteś Rockym a... A narkotyk, który chcesz pokonać, to Mr. T.
- Właśnie. T jak tetracyklina. - Co?
- Nie no, ale to dobry środek. - Dobry? Okej, w takim razie Tylenol.
- Gdy ludzie umierają od Tylenolu. - To też dobry...
Co...? A to, jak to się zwało? Tiramisu. To narkotyk?
- To ciasto. - To deser. Nie wiem, co mówię.
- Tamiflu? - Tamiflu.
Chłopaki...? Po cholerę muszę z wami jechać?
Czemu to robię?
Tego właśnie się dowiesz podczas poszukiwania wizji.
Dobra.
- Idziemy. - Ale weź.
- No weź, tam leje. - Nie, nie.
To też część przeżycia.
- Co? - Idziemy.
To wyjątkowe miejsce.
Indianie odkryli tutaj źródło energii.
Skupia się właśnie tam, w tym lesie.
Jak się czujesz?
Denerwuję się.
Tak? Nie masz się czego obawiać.
To zajmie tylko chwilę.
Okej? Chcę tylko, żebyś się skupiła.
Zamknij oczy.
To jest prawdziwe.
Nie jak dragi czy alkohol.
To jest prawdziwe.
Weź głęboki wdech. Niech każdy oddech oczyszcza twój umysł. Każdy wdech...
i wydech.
Wdech.
Wydech. Dobrze.
Poczuj drzewa.
Poczuj powietrze.
Do następnego wdechu, lamusie.
Hej!
Gaz do dechy.
Nie zostawiaj mnie tu, ty sukinsynu!
Hej! Pierdol się!
To takie urocze, gdy oni tak biegną za samochodem.
- Głodny? - Nie, ale chętnie coś przegryzę.
No dobra.
Pamiętasz, jak ty mnie tak zostawiłeś?
No jasne.
Prawie złapałeś zderzak.
Byłeś szybszy, niż mogłoby się zdawać.
Nigdy więcej tego nie zrobiłem.
Co masz na myśli? Picie?
Nie. Bieganie.
- To co tam z tobą i Allison? - Co masz na myśli?
- Nie. Nic takiego. - No nie wiem.
Danie jej książki to był ładny gest.
- To ty jej dałeś książkę. - Tak, i to był ładny gest.
Myślisz, że pokazanie ładnej babce zdjęcia mojej nalanej mordy
z fryzurą z lat 90. to jakaś przysługa?
Właściwie to tak.
Myślę, że ona pokazuje twoją wrażliwość.
I że nie masz problemu z dystansem do siebie.
Ale to wcale nie w moim stylu.
- Tylko w twoim. - Spróbuj ją poderwać.
- Leci na ciebie. - Wcale nie.
Czemu chcesz, bym ją poderwał?
Chcesz się mnie pozbyć?
Ja tylko mówię, że minęło dość czasu od twojej ostatniej...
Po prostu sądzę, że przydałby ci się teraz jakiś związek.
Z kimś, kto nie jest mną.
Czasami potrzebujesz kogoś, kto pomoże ci robić rzeczy samodzielnie.
- Wcale nie. - Okej.
Jak myślisz, co Claire teraz robi?
Mam to w dupie.
Hej!
Hej. Hej. O mój Boże.
Dzięki Bogu.
- Dziękuję, że się pan zatrzymał. - Co ty tu robisz?
Zgubiłam się. Mógłby mnie pan podwieźć?
Tak. Wskakuj na tył.
Mogę usiąść z panem z przodu?
Na tył.
Jak tam poszukiwanie wizji?
- No już, dobra. - Co to kurwa było, ty dupku?
- Głęboki wdech... - Ty zasrańcu!
- Okej, wystarczy. - Mogłam...
Mogłam tam umrzeć, do kurwy nędzy.
Nie dramatyzuj, dobra? Teraz nawet nie ma tam niedźwiedzi.
Co tu się kurwa wyprawia?
- To też twoja wina! - Moja? To był jego pomysł.
Słuchaj no, jeśli to jest twój pomysł na pomaganie komuś, to...
To jesteś... Cholernym psychopatą, jasne?
Lepiej by mi było na ulicy, wy zasrańcy.
Spadam stąd. Walcie się obaj.
- Walcie się. - Wychodzisz teraz?
Która godzina?
Nie... Kogo to obchodzi?
- Za pięć piąta. Nad ranem. - No i?
A kiedy ostatnio piłaś?
Nie mam kurwa pojęcia i nie...
Ile minęło czasu?
Trzydzieści...
Trzydzieści sześć godzin?
Udało ci się.
Tak, ale...
Ale wywieźliście mnie do jebanego lasu i zostawiliście mnie tam,
- więc to nie ma... - To nieważne.
Jak mówię, czasem potrzebujesz kogoś, kto pomoże ci robić rzeczy samodzielnie.
Ja nie...
Nie byłam tak trzeźwa od... roku.
- I... - No cóż...
byłaś popierdolona.
Za 12 godzin dobijesz do dwóch dni.
A potem do tygodnia. A teraz posprzątaj to cholerne szkło. Dobranoc.
Naprawdę jestem z ciebie dumny, Claire. Głównie ze względu na ekspres.
Od igrzysk w Soczi próbuję się go pozbyć.
Nie umiesz go używać.
Okej.
Ej. Powinniśmy jej powiedzieć, że to rozkładana kanapa?
Nie. Musielibyśmy przesunąć stolik do kawy.
A ty dokąd?
Dam Allison egzemplarz książki. Podpisałem go dla niej.
Powinieneś jej napisać coś ekstra. Wiesz, wyjątkowego.
Mój autograf jest dość wyjątkowy.
Cześć.
Jest Allison?
Akwizytorom dziękujemy.
Nie, nie. Nazywam się Loudermilk, jestem sąsiadem.
Allie, to Louder...
- Milk. - Jakiś koleś. Mówi, że to twój sąsiad.
Zaraz przyjdę.
Frittata się przypala.
Jedna z moich książek jej się spodobała, więc...
Przyniosłem egzemplarz.
- Super. - No.
- A ty jesteś...? - Carl.
Chłopak Allison.
Jakoś wcześniej cię nie widywałem.
Jestem lekarzem. Pracuję na ostrym dyżurze u prezbiterian. Długie zmiany.
No tak, tak, tak. Jasne.
Daj mi to na chwilę, tylko...
Okej, smacznego.