KAWIARNIA
Panie przodem.
Dzięki.
Poproszę dużą caffè misto z mlekiem sojowym, bardzo gorącą.
Do tego chai latte i...
Co pani robi?
- Zamawiam. - Byłem tu pierwszy.
I kupuję tylko czarną kawę. Jedną.
- Mówił pan: "panie przodem". - Imię?
Tam, nie tutaj.
Co za różnica?
Proszę pana, imię?
Chwileczkę. Różnica jest taka, że tam
byłem szarmancki. A tu pani jest samolubna, lekkomyślna i niegrzeczna.
Nie jest pani sama na świecie.
Wystarczy podnieść wzrok z telefonu.
Mam w nim zamówienie na kawę z pracy.
Tu jest chyba ze sto pozycji.
Dlaczego przynosi pani wszystkim kawę?
Słyszała pani o Betty Friedan?
- Nie. - Glorii Steinem?
- Nic a nic. - Serio?
Serio.
- Może potrzebuje pan leków. - Kawa jest moim lekiem.
Nie mogę jej dostać, bo czekam, aż zamówi pani dla bandy milenialsów.
- Dupek z pana. - Ze mnie?
- Tak. Dokładnie. - Ze mnie?
Bądźmy szczerzy.
Gdybym nie była młoda i dość atrakcyjna,
nie otworzyłby mi pan drzwi. Flirtował pan.
A kiedy nie okazałam zainteresowania, pan się wkurzył.
A cała szarmanckość wyparowała.
Więc tak to pani robi?
Używa pani swojego egocentryzmu przeciwko mnie?
- Żebym to ja był dupkiem? - Dupek?
Kawa dla "Dupka".
To ja.
Proszę.
OŚRODEK Niepokalanego Serca
Widzę kilka nowych twarzy.
Nazywam się Sam Loudermilk. Nie piję od czterech lat
i nie mogę się doczekać, aż razem wyruszymy w drogę ku trzeźwości.
Który nieudacznik chce zacząć?
Nie pij.
Ja odstawiłem metę.
Rada i tak pasuje. Weź prysznic. Chodź tu, Cisco.
Dlaczego ostatnio się nie odzywasz?
- Bo jest dobrze. - Okej.
Od ilu dni jesteś trzeźwy?
- Nie... - Kłamiesz.
Przy trzeźwości nie ma wahania.
Jeśli nie pijesz, to wiesz, jak długo.
Dobra. Wypiłem kilka piw.
Jakich?
Coors Light.
To sama woda. Nie liczą się.
- Serio? - Jasne, że się liczą, palancie.
Daj spokój.
Staram się.
Staraj się bardziej.
Słuchaj...
W życiu chrzani się różne sprawy.
A potem się je odchrzania.
Dzięki temu jest się mniejszym nieudacznikiem.
Nie dzięki kłamaniu.
Dzięki.
Poprawię się.
Postaraj się nie pogorszyć.
Możemy pomówić na osobności?
Na przykład tutaj?
Pewnie to pana nie zaskoczy,
ale dostałem anonimowe skargi dotyczące pana spotkań.
Od kogo?
Żądam nazwisk.
Nie mogę ich panu dać.
Skargi są anonimowe.
To te suki od bingo, prawda?
Spójrzmy prawdzie w oczy.
Nie jest pan ciepły i przytulny.
Tylko twardy, kanciasty i niewygodny.
Jakby krzesło z Ikei prowadziło spotkania AA.
Mniejsza o to.
Pańska organizacja pomaga wielu ludziom.
Z tego względu
nie chciałbym być zmuszony do zawieszenia spotkań
z powodu jednej krnąbrnej osoby.
Czyli co?
Dostanę jakąś nagrodę?
Zrobi pan coś dla mnie.
Pani Wilkes jest ważną członkinią naszego kościoła.
Obecnie ma problemy z córką.
Boże, dopomóż.
Czuję, że pańskie metody mogą tu pomóc.
Potrafi pan przemówić do zagubionych dusz.
Nie jestem specjalistą od kobiet,
chyba że chce pani, żeby rozwaliła cały dom i się wyprowadziła.
Moja córka, Claire,
jest dobrą dziewczynką.
Była.
Zmienia płeć?
Nie. Nadal jest dziewczyną.
Tylko teraz złą.
Od śmierci męża nie panuję nad nią.
Próbuję namówić ją na szkołę dla heroinistów.
- Odwyk. - Ale mnie nie słucha.
Niech ją pani przyśle na spotkanie.
- Pogadam z nią. - Nie.
Nie zgodzi się. Musi pan do niej pójść.
Nie oferuję wizyt domowych.
Proszę.
Ojciec Michael bardzo pana polecał.
Cóż...
Nie powiedziałbym, że "bardzo". Niech pan posłucha.
Pojedzie pan do Claire, a ja nie zawieszę spotkań,
ani nie zgłoszę pana za bycie najgorszą osobą, która stanęła w tym...
Dobra. Zrobię to.
Gdzie znajdę tego kwiatuszka?
Ktoś ty, kurwa?
Brzmisz jak prawdziwa księżniczka Disneya.
Powtórzę: ktoś ty, kurwa?
Sam Loudermilk. Według twojej mamy potrzebujesz pomocy profesjonalisty,
- ale stanęło na mnie. - Moja mama to pizda.
Pewnie masz rację.
Gówno wie o mnie i o tym, czego chcę.
Więc spierdalaj.
Chciałbym mieć to z głowy.
Wiem, że jest między nami niezłe napięcie seksualne,
- ale nie licz na to. - Ohyda. Masz z 70 lat.
A ty ważysz jakieś sześć kilo.
Chrzań się.
Hiperbola wywołuje efekt komiczny. Niezbyt miłe, co?
Wpuścisz mnie?
Dobra, wchodź.
To mój chłopak, Wyatt.
Wisi mi to.
Musisz mi powiedzieć, jeśli mnie nagrywasz.
Czemu miałabym to robić?
Domyślam się, że masz tu ekipę z Nałogowych zbieraczy.
To co?
Wyżywasz się na wszechświecie, bo umarł ci tata?
O co ci chodzi?
O nic.
Żyję, jak chcę.
No dobra.
Rozumiem.
- Co? - Co, co?
To wszystko?
Tak.
Nie powinieneś bardziej się postarać?
Wyjaśnię ci to.
Nie znam cię. Mam cię w dupie.
Chcesz się zapić i zaćpać na śmierć? Spoko.
- Dobrze ci idzie. - To po co przyszedłeś?
Z ciekawości. Chciałem zobaczyć, czy jesteś w takiej dupie,
- jak mówiła twoja mama. - Spierdalaj.
To mój numer. Jakbyś potrzebowała pomocy, dzwoń.
Możesz przyjść na spotkanie.
Jeśli tego nie zrobisz, będę miał to głęboko w dupie.
Wypierdalaj stąd.
Już idę. Nie dlatego, że się boję,
ale jedzie tu, jakby ruchały się tu dwa śmietniki.
Uwaga.
Najwspanialsze pokolenie, dajesz.
- Idziemy. - Staram się.
Wyobraź sobie, że to Normandia, jedziesz.
Boże.
Uważaj. Ta gitara jest warta sześć twoich czynszów.
To musi być gówniana,
bo dzielę z innym facetem mieszkanie z oknami na ulicę.
Cześć.
Hej.
Nie chcę poruszać tego tematu, ale masz krzesło na plecach.
- Gdzie? - Na drugim ramieniu.
Za daleko. Wróć.
Jest.
Pewnie złapałaś je ostatnio w restauracji czy gdzieś.
Cholera, znowu.
Jestem Allison.
Właśnie się wprowadziłam do 2C.
Sam, 2B...
Bee, jak robią barany.
Tam mieszkam.
Serio - żeby uniknąć nieporozumień.
Właśnie miałam do pana dzwonić w sprawie nauki gry na gitarze.
- Nic panu nie jest? - Skąd.
Jestem z najwspanialszego pokolenia.
Może panu pomogę? Chyba jest ciężka.
Nie zepchniesz mnie znów na dół?
- Potrącił mnie na schodach. - Szybko pana minąłem.
Z minimalnym kontaktem fizycznym.
Kto potrąca w biegu starszą osobę?
Nie zrobiłem tego. Może go szturchnąłem.
Tylko tyle.
Jest stary.
Przesadza.
Czyli jednak baran.
Dupek.
Nazwał mnie dupkiem, a ona zatrzasnęła mi drzwi przed nosem.
Dupek był zasłużony.
Ale ona jeszcze o tym nie wiedziała.
- Oczarowałem ją. - Mam pytanie.
Dlaczego popchnąłeś staruszka?
Bo się śpieszyłem.
Dokąd? Nie masz zobowiązań.
Chciałem ich nie mieć szybciej.
Wynagrodzisz jej to jakoś?
- Sam nie wiem. Po co? - Po co?
To pierwsza kobieta od wielu lat, z którą nawiązałeś cień więzi.
Spodobał jej się żart o krześle.
Improwizowałem.
Zabawne. "Patrz, krzesło się do ciebie przyczepiło".
- Tak. - Musisz jej to wynagrodzić.
Pokazać, że jesteś troskliwym, wrażliwym facetem.
Mam ją oszukać?
Tak.
Jak?
Nie.
Masz zakaz wstępu, Loudermilk.
- Mam dość bycia wyzywanym. - Przychodzę w pokoju.
Nie chcę się kłócić, dlaczego Nirvana nie istniałaby
bez muzyki popowej z lat 60.
Upraszczasz to.
"Upraszczam"? Wymyśliłeś to słowo?
Tylko dlatego, że Cobain przyznał w wywiadzie,
że wersja "Yummy Yummy Yummy" 1910 Fruitgum Company...
Spokojnie, panie Nadęty.
Zbieraj argumenty, wrócimy do tego. Teraz mamy misję.
- Dobra. Czego szukacie? - Loudermilk zepchnął staruszka
ze schodów na oczach nowej sąsiadki. Próbuje to naprawić.
Stary.
Jesteś najgorszy na świecie.
Serio?
Gorszy niż Hitler? Saul Zaentz?
Pol Pot?
Nie dziwi cię, że to imię
okazało się być zmyślone?
- Długo nad tym myślałeś? - Bardzo.
- Dzięki, że mi to podsunąłeś. - Kim jest Saul Zaentz?
Nie znasz go?
To gówniany producent. Chciał zmienić styl Creedence.
Przez niego musieliśmy słuchać "Put me in, coach".
Uwielbiam "Centerfield".
Idiota z ciebie.
Jako twój sponsor i jedyny przyjaciel muszę ci powiedzieć,
że nie za bardzo dajesz się lubić.
O czym ty mówisz? Uwielbiam ludzi.
Poza tymi, którzy są dupkami, czyli wszystkimi.
Wszystkimi.
"Andrés Segovia".
Najlepszy gitarzysta na świecie, grający jakieś romantyczne gówno.
- Spodoba jej się, nie? - Tak.
Pokażesz, że jej słuchasz.
Dodatkowo pretensjonalne laski uwielbiają mało znane płyty.
- Myślisz, że taka jest? - Nie wiem. Oby.
Dobra, spadajmy stąd.
Jak ona jej odsłucha?
- Co mnie to obchodzi? - Daj spokój.
Zrób to, jak należy.
Skończ coś choć raz... To się nada. Idealnie.
Ben przybywa na ratunek.
- Tani. Tylko 60 dolców. - Dobra.
- Jeszcze jedno. - Jestem spłukany.
Gówno prawda. Masz stówkę w kieszeni.
Rano przeszukałem ci spodnie.
- Dlaczego to zrobiłeś? - Żebyś nie miał wymówki.
Serio jesteś dupkiem.
- Cześć, Allison. - Cześć.
Sam.
- Pamiętasz? Z... - Tak. Pamiętam.
Nie zrobiłem wczoraj zbyt dobrego pierwszego wrażenia.
Pracuję jako doradca osób walczących z nałogami.
Codziennie przebywam z ludźmi, którzy budują kłamstwo na kłamstwie.
Czasami trzeba być szczerym do bólu.
Trochę ostrym, by przebić się przez ich brednie.
Ale przekłada się to czasem na moje życie osobiste.
- Tak więc... - Musi być ci ciężko.
To żadna wymówka.
Chciałem...
Chciałem dać ci to. Mówiłaś, że uczysz się grać na gitarze.
To Andrés Segovia.
Hendrix gitarzystów.
Jest fantastyczny.
Spodoba ci się. Niestety nie udało mu się
przedawkować, więc nikt o nim nie słyszał.
Tak.
Bardzo miło z twojej strony.
- Ale nie mam jak jej odtworzyć. - Masz.
Mam...
W zestawie...
Jest też...
- Dziękuję. - Na zatrzask.
- Proszę. - Tu jesteś.
Ty śmieciu.
Prosiłam cię o pomoc, a ty nic nie zrobiłeś.
Właściwie to jest gorzej.
Jest jedną z tych nieudaczników, o których ci mówiłem.
- Bierze dopalacze... - Nie okłamuj jej.
Obraziłeś moją córkę i złożyłeś jej niemoralną propozycję.
Wypraszam to sobie. Powiedziałem, że bym jej nie bzyknął.
Skrytykowałeś jej higienę?
Tak. Ale musisz przyznać, że dziewczyna śmierdzi jak zwłoki.
Być może oszukałeś ojca Michaela,
ale widzę, jakim bezwartościowym człowiekiem jesteś.
Brzydzę się tobą.
Segovia jako pierwszy użył nylonowych strun.
Dzięki temu dźwięk się otworzył, a palcowanie...
Miłego słuchania.
Patrz tylko.
Wywalili nas przez ciebie.
SPOTKANIE ODWOŁANE
Nie wierzę.
Z WINY SAMA LOUDERMILKA.
Co za potwór używa czcionki comic sans?
Daj spokój.
- Nie możesz nas wywalić. - Już to zrobiłem.
Co z ludźmi, którzy potrzebują pomocy?
To pańska wina.
Powiedziałem jasno, co będzie, jeśli nie spełni pan warunków.
Ja dotrzymuję słowa.
Nie jestem cudotwórcą, jak twój ukochany brodacz.
Jezus?
- Miałem z nią pogadać i to zrobiłem. - Trzeba było się postarać.
Starałem się. Nie posłuchała.
Moja decyzja jest ostateczna.
Sam pan to na siebie sprowadził.
- To koniec? - Tak.
Dobra. Nie potrzebuję cię.
Znam mnóstwo miejsc, które chętnie przyjmą ludzi w potrzebie.
Zacząłem od zwalenia kilku gościom za kasę na metę.
Nic wielkiego.
Zanim się obejrzałem, zrobiłem kilka lodów.
Nie usiedziałem pięciu minut bez kutasa w ustach.
Wtedy osiągnąłem dno.
Pewnego dnia wylądowałem w areszcie
i pokłóciłem się z jakimś mądralą
o to, czy lepiej pieścić czubek czy cały członek, gładząc jajka.
To...
To nie byłem ja.
Dzięki za szczerość.
To było mocne.
To był okropny pomysł.
Moja wina.
Wymyślę, jak wrócić do kościoła.
Nie martwcie się tym. Jesteście moim priorytetem.
Chodźmy.
Nie jestem biologiem, ale chyba jednak członek.
Tam są wszystkie nerwy.
Razem z jądrami to niezłe zagranie.
- Kwestia kontrastu. - Idziemy.
Ojcze.
Stoję przed lokalem o nazwie...
"Kockblockerz". Brzmi dobrze?
To najgorsza nazwa dla klubu nocnego, jaką słyszałem.
Raczej nie znają się na marketingu.
Jeśli pogadam z Claire, wrócimy do kościoła?
- Dotrzymuję danego słowa. - Dobra.
Nie byłem w barze od pięciu lat, więc obyś spał dziś dobrze.
Zróbmy to dla dzieci.
Jest do dupy.
Mogło być gorzej.
- Coś do picia? - Nie.
Tam jest.
Cześć, Claire.
- Cześć. - To ty.
- Ten dupek z mojego domu. - Uroczo, że pamiętasz.
Musimy chwilę pogadać.
Powiedziałam wszystko mamie i się wkurzyła.
Wiem. Chciałaś wpakować mnie w kłopoty i ci się udało.
Przyłapali cię.
- Bez dotykania. - Spoko.
Nikogo nie dotykam.
To ona.
Spoko, znam go.
- Idźcie do pokoju prywatnego. - Dzięki.
Wyjdźmy na świeże powietrze.
Choć wygląda to teraz na dobrą zabawę,
widziałem to już i zakończenie nie jest fajne.
Nic nie wiesz.
Wiem, jak się wyrzygać, nie brudząc butów.
Masz.
Postaraj się jej nie obrzygać.
Dlaczego mnie nachodzisz?
Próbuję pomóc.
Nie możesz.
Nikt nie może.
Pozbieraj się, do cholery.
Serio.
Myślisz, że jesteś jedyna? Że ja nie wiem, co to żal i ból?
Przez osiem lat miałem żonę.
Co się stało?
Rzuciła cię?
Ale niespodzianka.
Nie do końca.
Zabrałem ją na przejażdżkę po kilku butelkach whisky
i wjechałem w drzewo.
Nic mi się nie stało.
Tylko jej.
Tak bywa.
Co zrobić?
Łatwo jest się krzywdzić,
ale żyć jest trudno.
Claire, co się dzieje?
Z jakim to problemem nikt nie może ci pomóc?
Nie zasnę, jak się nie dowiem.
Powiedz.
O co, kurde, chodzi?
Po prostu...
Tęsknię za tatą.
Wiem.
- Zostaw moją dziewczynę. - Hej, chłopaki.
Jest smutna.
Właśnie wygłosiłem przemowę.
Powiedzcie, że słyszeliście.
Nie. Powtórz ją, Szekspirze.
No dobra.
Całą noc szukałem tej dziewczyny,
żebym mógł pomagać ludziom z prawdziwymi problemami.
Zejdźcie mi z drogi albo nie będzie lekko.
Skąd wiedziałaś, żeby do mnie zadzwonić?
Ma w telefonie trzy numery.
Tylko ty odebrałeś.
To naprawdę żałosne.
- Boże. - Ohyda. Spadam stąd.
Nic mu nie jest?
Dupkowi Samowi?
Nie.
Przy okazji, jestem życzliwy Ben.
Hej.
Co robiłeś w barze?
Jesteś alkoholikiem. Ja też.
- Nie możemy tego robić. - Musiałem ją znaleźć.
- Dobrze mi poszło. - Widać.
Następnym razem zadzwoń. Nie powinieneś być tam sam.
Serio? Pobili ci stopy?
To na opuchliznę.
Dziękuję.
Nastolatka, z którą przyszedłem...
Wiesz, że tego nie robię, prawda?
- Ben mi wszystko wyjaśnił. - Dzięki.
Moglibyśmy zapomnieć o wszystkim
i zacząć od początku?
Nie będziesz już popychał starszych ludzi?
Nie mogę nic obiecać.
Czas na mnie, Sam.
Dajcie znać, gdybyście czegoś potrzebowali.
Dziękuję.
Już czaję.
Upozorowałeś pobicie, żeby zdobyć sympatię sąsiadki.
Genialny z ciebie taktyk.
Zamknę teraz oczy.
Jeśli umrę we śnie, hasło do Netflixa to: "Dianne, podkreślnik, Wiest 03".
Lepiej nie umieraj,
bo to kiepskie ostatnie słowa.
Zasłużyłeś.
Na pokój do spotkań czy pobicie?
Fajnie.
Wejdź i rozstaw krzesła. Zaraz przyjdę.
- Mogę o coś spytać? - O co?
- Bolało? - Tak.
To dobrze.
Bo kazałeś mi opowiadać o robieniu loda w miejscu, gdzie kupuję latte.
Znamy się?
Nieważne.
Loudermilk, masz gościa.
Ja...
Chciałam ci to oddać.
- Wyprałam. - Nie musiałaś.
Zwymiotowałam na nią.
Możesz ją zatrzymać.
Tak w ogóle...
Miałeś rację.
Łatwo było się krzywdzić,
ale życie jest trudne.
Nawet zepsuty zegar wskazuje dobrą godzinę dwa razy dziennie.
Chcesz zostać na spotkaniu?
Tak, ja...
Dziś nie mogę.
- Nie? - Następnym razem.
W przyszłym tygodniu?
- Może. - Dobra.
Do zobaczenia, może.
No tak, jesteś tym od obciągania.
Cześć.
Cześć. Zastałam Sama?
Nadal jest na spotkaniu w kościele.
Tam je prowadzi.
Zaprosiłbym cię, ale właśnie wyszedłem spod prysznica.
W ubraniach?
Dzięki za wizytę. Przekażę, że przyszłaś.
Tłumaczenie napisów: Kinga Stańdo